ಅಪರಾಧವೆನ್ನದೈಯ ಹೇ ಜೀಯ
ಅಪರಾಧವೆನ್ನದೈಯ ಅಪರಿಮಿತವೆ ಸರಿ ಪ
ಕೃಪೆ ಮಾಡೊದಿಲ್ಲವೆ ಕೃಪಣವತ್ಸಲ ಕೃಷ್ಣ ಅ.ಪ
ಹುಡುಗರು ಮಾಡುವ ತಪ್ಪಿಗೆ ಜನನಿ ತಾಬಿಡುವಳೆ ಅದರಿಂದ ಕೃಪೆಯ ಮಾಡದಲೆನಡೆವ ಕುದುರೆ ತಾನು ಎಡಹಿದರೆ ಸ್ವಾಮಿಕಡೆಗೆ ಕಟ್ಟುವನೇನೊ ತಿರುಗಿ ನೋಡದಲೆ 1
ಮಾಡು ಎಂದದ್ದನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಅಪರಾಧಬೇಡವೆಂದನು ಮಾಡುವುದಪರಾಧಈಡಿಲ್ಲ ನಿನ್ನ ದಯ ಬೇಡುವೆನೋ ನಿನಗೆಮಾಡುವೆ ಬಿನ್ನಹ ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದಲೆ2
ಬೇಡಿಕೊಂಬೆನೊ ವಾಸುದೇವ ಶ್ರೀಹರಿಯೆನೋಡದಿದ್ದರೆ ಭಕುತ ಜನರು ತಮ್ಮಬೀಡ ಸೇರಿಸರೆನ್ನ ಕೇಡೇನೊ ಇದಕಿಂತನೋಡೊ ನೀ ದಯದಿಂದ ಭಕುತವತ್ಸಲ ಕೃಷ್ಣ 3
***
Pallavi
Aparādhaveṇnadaiya hē jīya |
Aparādhaveṇnadaiya aparimitave sari ||
Anupallavi
Kṛpe māḍodillave kṛpaṇavatsala Kṛṣṇa ||
Charana 1
Huḍugaru māḍuva tappige janani tā-
biḍuvaḷe adarinda kṛpeya māḍadale |
Naḍeva kudure tānu eḍahidare swāmi-
kaḍege kaṭṭuvanēno tirugi nōḍadale || 1 ||
Charana 2
Māḍu endaddanu biṭṭare aparādha |
Bēḍavendanu māḍuvudaparādha |
Īḍilla ninna daya bēḍuvenō ninage-
māḍuve binnaha nācikēyilladale || 2 ||
Charana 3
Bēḍikombeṇo Vāsudēva Śrīhariye |
Nōḍadiddare bhakuta janaru tamma-
bīḍa sērisarenna kēḍēno idakinta |
Nōḍo nī dayadinda bhaktavatsala Kṛṣṇa || 3 ||
***
Key Pronunciation Symbols:
ā, ē, ī, ō: Long vowels.
ḷ (as in biḍuvaḷe): Retroflex 'l' (tongue touches the roof of the mouth).
ṇ (as in kṛpaṇavatsala): Retroflex 'n'.
ḍ (as in huḍugaru): Hard 'd' sound.
ś / sh: Soft "sh" sound.
ṣ (as in Kṛṣṇa): Hard "sh" (tongue curled back).
ṛ (as in kṛpe): Vocalic 'r', pronounced like "kru-pe".
***
ಖ್ಯಾತ ಹರಿದಾಸರಾದ ಶ್ರೀ ವಿಜಯದಾಸರ (ಅಂಕಿತ: ವಿಜಯವಿಠಲ) ಈ ಕೃತಿಯು ಭಕ್ತನೊಬ್ಬನು ತನ್ನ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ದೇವನಲ್ಲಿ ಕರುಣೆಗಾಗಿ ಮೊರೆಯಿಡುವ ಅತ್ಯಂತ ಆರ್ದ್ರವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಿದೆ.
ಸಾರಾಂಶ (Summary)
ಈ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ದಾಸರು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು "ತಂದೆ" ಮತ್ತು "ಯಜಮಾನ" ಎಂಬ ಭಾವದಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮನುಷ್ಯ ಸಹಜವಾಗಿ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ, ಆದರೆ ಆ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನೇ ಎಣಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತರೆ ಭಕ್ತನಿಗೆ ಉದ್ಧಾರವಿಲ್ಲ. ತಾಯಿ ಮಗನ ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವಂತೆ, ಯಜಮಾನನು ಎಡವಿದ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಬಿಡದಂತೆ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಸಲಹಬೇಕು ಎಂದು ದಾಸರು ಇಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. "ನನ್ನ ಅಪರಾಧಗಳು ಅಪರಿಮಿತವಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ನಿನ್ನ ದಯೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದು" ಎಂಬುದು ಈ ಪದದ ಮುಖ್ಯ ಆಶಯ.
ಪದ್ಯದ ಭಾವಾರ್ಥ (Stanza-wise Meaning)
ಅಪರಾಧವೆನ್ನದೈಯ ಹೇ ಜೀಯ
ಅಪರಾಧವೆನ್ನದೈಯ ಅಪರಿಮಿತವೆ ಸರಿ ||ಪ||
ಕೃಪೆ ಮಾಡೊದಿಲ್ಲವೆ ಕೃಪಣವತ್ಸಲ ಕೃಷ್ಣ ||ಅ.ಪ||
ಭಾವಾರ್ಥ: ಹೇ ಪ್ರಭುವೇ (ಜೀಯ), ನಾನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಅಪರಾಧವೆಂದು ಎಣಿಸಬೇಡ. ನನ್ನ ತಪ್ಪುಗಳು ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು (ಅಪರಿಮಿತ) ಇರುವುದು ನಿಜ. ಆದರೆ ದೀನರ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರುವ ಕೃಷ್ಣನೇ, ನೀನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆ ತೋರದಿದ್ದರೆ ನನಗೆ ಬೇರೆ ಗತಿಯಿಲ್ಲ.
ಹುಡುಗರು ಮಾಡುವ ತಪ್ಪಿಗೆ ಜನನಿ ತಾ
ಬಿಡುವಳೆ ಅದರಿಂದ ಕೃಪೆಯ ಮಾಡದಲೆ
ನಡೆವ ಕುದುರೆ ತಾನು ಎಡಹಿದರೆ ಸ್ವಾಮಿ
ಕಡೆಗೆ ಕಟ್ಟುವನೇನೊ ತಿರುಗಿ ನೋಡದಲೆ ||೧||
ಭಾವಾರ್ಥ: ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ತಾಯಿ ಅವರನ್ನು ಕೈಬಿಡುತ್ತಾಳೆಯೇ? ಇಲ್ಲ, ಅವಳು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುವ ಕುದುರೆಯು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಎಡವಿ ಬಿದ್ದರೆ, ಅದರ ಯಜಮಾನನು ಅದನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಾನೆಯೇ? ಇಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಮೇಲೆಬ್ಬಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಆರೈಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನೀನು ನನ್ನ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ಸಲಹಬೇಕು.
ಮಾಡು ಎಂದದ್ದನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಅಪರಾಧ
ಬೇಡವೆಂದನು ಮಾಡುವುದಪರಾಧ
ಈಡಿಲ್ಲ ನಿನ್ನ ದಯ ಬೇಡುವೆನೋ ನಿನಗೆ
ಮಾಡುವೆ ಬಿನ್ನಹ ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದಲೆ ||೨||
ಭಾವಾರ್ಥ: ನೀನು ಮಾಡು ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಬಿಡುವುದು ಒಂದು ಅಪರಾಧ, ಬೇಡವೆಂದು ಹೇಳಿದ ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಇನ್ನೊಂದು ಅಪರಾಧ. ಇಂತಹ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ನಾನು ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ದಯೆಗೆ ಯಾವುದೂ ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಕೋಚ ಅಥವಾ ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನನ್ನ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಬೇಡಿಕೊಂಬೆನೊ ವಾಸುದೇವ ಶ್ರೀಹರಿಯೆ
ನೋಡದಿದ್ದರೆ ಭಕುತ ಜನರು ತಮ್ಮ
ಬೀಡ ಸೇರಿಸರೆನ್ನ ಕೇಡೇನೊ ಇದಕಿಂತ
ನೋಡೊ ನೀ ದಯದಿಂದ ಭಕುತವತ್ಸಲ ಕೃಷ್ಣ ||೩||
ಭಾವಾರ್ಥ: ಹೇ ವಾಸುದೇವ ಶ್ರೀಹರಿಯೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ನೋಡದಿದ್ದರೆ, ಸಜ್ಜನರಾದ ಭಕ್ತರು ಕೂಡ ನನ್ನನ್ನು ತಮ್ಮ ಗುಂಪಿಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಭಕ್ತರ ಸಂಘದಿಂದ ದೂರವಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಕೇಡು (ದುರಂತ) ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇ ಭಕ್ತವತ್ಸಲ ಕೃಷ್ಣನೇ, ನನ್ನನ್ನು ದಯೆಯಿಂದ ನೋಡು.
ಈ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಜಯದಾಸರು ಮಾನವನ ಅಸಹಾಯಕತೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ದೇವರ ಪರಮ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಸುಂದರವಾದ ಲೌಕಿಕ ದೃಷ್ಟಾಂತಗಳ ಮೂಲಕ (ತಾಯಿ-ಮಗು, ಕುದುರೆ-ಯಜಮಾನ) ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
***
This heartfelt composition is by Sri Vijaya Dasa (Ankita: Vijaya Vithala). It is a beautiful plea where the devotee approaches God with the intimacy of a child to a mother or a servant to a master.
Summary
The poet humbles himself before Lord Krishna, admitting that his sins and mistakes are "limitless" (aparimita). However, he argues that it is the Lord's duty to forgive, just as a mother forgives her mischievous child or a rider helps a horse that has stumbled. He confesses to the two types of sins: omitting what is commanded and committing what is forbidden. He begs for the Lord’s grace, realizing that without it, even the community of devotees will reject him.
Verse-wise Meaning
Aparādhaveṇnadaiya hē jīya
Aparādhaveṇnadaiya aparimitave sari
Kṛpe māḍodillave kṛpaṇavatsala Kṛṣṇa
Meaning: O Master (Jiya)! Please do not count my mistakes as crimes. It is true that my offenses are limitless. O Krishna, the protector of the weak, if You do not show me mercy, who else will?
Huḍugaru māḍuva tappige janani tā
Biḍuvaḷe adarinda kṛpeya māḍadale
Naḍeva kudure tānu eḍahidare swāmi
Kaḍege kaṭṭuvanēno tirugi nōḍadale (1)
Meaning: Does a mother abandon her children just because they make mistakes? No, she continues to care for them. If a running horse stumbles and falls, does the master abandon it forever without a second glance? No, he helps it up and tends to it. Similarly, even if I stumble, do not turn away from me.
Māḍu endaddanu biṭṭare aparādha
Bēḍavendanu māḍuvudaparādha
Īḍilla ninna daya bēḍuvenō ninage
Māḍuve binnaha nācikēyilladale (2)
Meaning: It is a sin to omit the good deeds You commanded me to do, and it is a sin to commit the acts You forbade. I have done both. But Your mercy is incomparable and has no equal. Therefore, without any shame or hesitation, I stand before You and lay bare my soul in prayer.
Bēḍikombeṇo Vāsudēva Śrīhariye
Nōḍadiddare bhakuta janaru tamma
Bīḍa sērisarenna kēḍēno idakinta
Nōḍo nī dayadinda bhaktavatsala Kṛṣṇa (3)
Meaning: I beg of You, O Vasudeva, O Sri Hari! If You do not look upon me with favor, the community of true devotees will not admit me into their fold. What greater tragedy (Keda) could there be than being separated from the company of the godly? O Krishna, Lover of Devotees, please look at me with compassion.
Key Takeaway
Sri Vijaya Dasa captures the vulnerability of the human condition. By using the analogy of the "stumbling horse," he suggests that mistakes are a natural part of our "journey" (life), and the Lord, as our guide, should help us get back on our feet rather than discard us.
Why this composition stands out:
In the Haridasa tradition, Sri Vijaya Dasa is known as the "Incarnation of Bhrigu Rishi." His verses often carry a unique blend of high philosophical truth with very relatable, everyday examples like the stumbling horse or the mother's patience. This specific song is a favorite for many because of its honesty—admitting that we are all like children who don't always listen to their parents!
***
No comments:
Post a Comment