Audio by Vidwan Sumukh Moudgalya
ಮೊದಲಕಲ್ಲು ಶ್ರೀ ಶೇಷದಾಸಾರ್ಯ (ankita guruvijaya vittala) ವಿರಚಿತ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಸುಳಾದಿ
(ನಳನಾಮ ಸಂವತ್ಸರದ ಚೈತ್ರ ಬಹುಳ ದಶಮಿ ಬುಧವಾರದಂದು ದಾಸರು ರಚಿಸಿರುವ ಸುಳಾದಿಯು ಇದಾಗಿದೆ)
(ಭಾರತ ಕಥಾ, ಹಿಂದಿನ ಜನುಮದಲ್ಲಿ ಹರಿ ಕೃಪೆ ಮಾಡಿದ್ದು, ಇಂದಿನ ಜನುಮದಲ್ಲಿ ಆ ಚತುರ್ದಶ ವರುಷ ಕಾಲ ಕಳೆದದ್ದು, ಅನಂತರ ಲೌಕಿಕದಲ್ಲಿ ಪಾಪಘಟನೆಯಾದದ್ದು ಕ್ಷಮಿಸು. ತನು-ಮನ-ಧನ ನಿನಗೆ ಸಮರ್ಪಣೆಗೈವೆ. ಶ್ರೀಹರಿಯೇ ಕೃಪೆ ಮಾಡೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನಾ.)
ಧ್ರುವತಾಳ
ಅಂದು ಮಾನ್ಯರನ್ನು ಆವಾವ ಬಗೆ
ಯಿಂದ ನಿಂದು ನಿಘ್ರ್ರಣವಾದ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ
ಕೊಂದ ಕಾರಣದಿಂದ ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿನಿನಗೆ
ವೃಂದ ದುಃಖಗಳ ವುಣಿಸಿ ಕೊನಿಗೆ
ತಂದೆ ಲೋಕವನ್ನು ತ್ವರಿತದಿ ಐದಿಸುವೆ
ನೆಂದು ನುಡಿದ ಮಾತು ನಿನಗೆ ಮಾತ್ರ
ಛಂದವಾಗಿದೆ ನೋಡು ಮರುಳೆ ನೋಡುವರಿಗೆ
ಅಂದವಾಗದಯ್ಯಾ ಅಧರ್ಮವಿದು
ಒಂದು ಕಾರ್ಯವ ಮಾಡಿ ಅದರ ಫಲವನ್ನು
ಬಂದು ಕೂಡಲಿಯೆಂಬ ಭ್ರಾಂತಿಯಾಗೆ
ಕುಂದು ಲೇಶಗಳು ಎಲ್ಲಿ ಪೊಕ್ಕರು ಬಿಡದೆ ಸಂ-
ಬಂಧವಾಗವು ಸಹಜವಿದು
ತಂದೆ ಈ ಪರಿ ಎನಗೆ ಇಲ್ಲದಿರಲು ಆವ
ವೃಂದ ದುಃಖವನುಣಿಪ ದಾವ ಸೊಬಗೊ
ಮಂದರೋದ್ಧರ ಧರ್ಮ ಮರ್ಯಾದಿಯಿಂದ ನೋಡೆ
ಸಂಧಿಸಿಕೊಳ್ಳದಯ್ಯಾ ದೋಷ ಎನಗೆ
ಇಂದಿರ ಪತಿ ನಿನ್ನ ಸ್ವಾತಂತ್ರವಾದ ಶಕುತಿ
ಇಂದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕೂಡೆ ಯತನವೇನೊ
ಮಂದನಾದವ ನಾನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಬೆನೇನೊ
ಕಂದರ್ಪ ಕೋಟಿ ರೂಪ ಸುಪ್ರತಾಪಾ
ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಲ್ಲೆನೆಂದರೆ ಎನಗೆ
ಪೊಂದದಿದ್ದಡೆ ಈಗ ನುಡಿದ ಮಾತು ಎ-
ನ್ನಿಂದಲಿ ಪರಿಹಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಬುವೆನು
ಹಿಂದೆ ಇಂದು ಮುಂದೆ ಯೆಂದೆಂದಿಗೆ
ಬಂಧು ನಿನ್ನಿಂದಲೆ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಸಕಲ
ವೃಂದ ಸುಖ ದುಃಖವುಂಟೆ ದೇವಾ
ಸಿಂಧುಶಯನ ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲ ನಿನಗೆ ಸರಿ
ಬಂದದ್ದು ಮಾಡೊ ನಿನ್ನ ನಂಬಿದವನೊ ॥೧॥
ಮಟ್ಟತಾಳ
ತನು ಮನ ಕರಣಗಳು ಕರಣಜ ವ್ಯಾಪಾರ
ಮನೆ ಧನ ಮೊದಲಾದ ಕೀರ್ತ್ಯಪಕೀರ್ತಿಗಳು
ವನಜ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಿರುತ ವೊಪ್ಪಿಸಿಕೊಟ್ಟು
ನೀನೆ ಗತಿಯೆಂದು ನೆರೆ ನಂಬಿದವನ
ವನ(ನೀರು)ದೊಳಗೆ ಅದ್ದು ಕ್ಷೀರದೊಳಗೆ ಅದ್ದು
ತನು ಮನ ನಿನ್ನದು ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯ
ಮನ ಬಂದದ್ದು ಮಾಡೊ ಏನಾದರು ಒಳಿತು ॥೨॥
ತ್ರಿವಿಡಿತಾಳ
ಜನುಮಾರಭ್ಯವಾಗಿ ಚತುರ್ದಶಬ್ದವು ಕರ್ಮ
ಅನಿಯಮ್ಯನಾಗಿ ಮರದೆ ನಿನ್ನ
ಇನಿತು ಕಾಲದಿಂದ ಯವ್ವನ ಮದದಿ ಪರ
ವನತೇಯ ಅಭಿಲಾಷದಲ್ಲಿ ಶಿಲ್ಕಿ ವರ
ಣನಾಪೇಕ್ಷದಿಂದ ಅವರ ಉತ್ತಮರೆನದೆ
ಘನವಾದ ದೋಷವೆಂಬ ಪರಿಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದಲೆ
ಇನಿತು ಕಾಲವ ಕಳದೆ ಕೆಲವು ಕಾಲ
ಧನದಾಶದಿಂದಲಿ ಲೌಕಿಕ ಅನುಸರಿಸಿ
ಜನರ ಹಿಂಸವ ಮಾಡಿ ಪಾಪ ಪುಣ್ಯ
ಮನದೊಳು ಸ್ಮರಿಸದೆ ಇಪ್ಪ ಕುನರರಿಗೆ
ಇನಕೋಟಿ ತೇಜ ನನ್ನ ಸ್ಮರಣಿ ಎಂತೊ
ಅನಿತು ಕಾಲದ ಮಧ್ಯ ಮಾಡಿದ ಅಘರಾಸಿ
ಗಣನೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ನೀನೆ ಬಲ್ಲಿ
ಎಣೆ ಯಾವುದಯ್ಯಾ ಎನ್ನ ದೋಷ ಸಮೂಹಗಳಿಗೆ ಬ-
ವಣೆ ಬಟ್ಟೆನು ಇನಿತು ಭವದಿ ಬಂದು
ಮನುಜರ ಕಂಗಳಿಗೆ ಭಕತನ ತೆರದಿ ತೋರಿ
ಮನದಿ ನಿನ್ನ ಕುರುಹ ಪಥವ ತಿಳಿದೆ
ಬಿನಗು ಡಂಬಕನಾಗಿ ಚರಿಸದೆ ಕೆಲವು ಕಾಲ ಕ-
ರಣಗಳು ಎನಗೆ ಪ್ರತಿಕೂಲವಾಗಿ
ಕನಸಿನಲ್ಲಾದರು ನಿನ್ನ ಕಾಣದೆ ಪೋದೆ
ಮುನಿಗಳ ಶಿರೋರನ್ನ ಗುಣಪೂರ್ಣನೆ
ಅನುಜನ ವಿಯೋಗ ಜನಿತವಾದ ದುಃಖ
ಕ್ಷಣಕ್ಷಣಕೆ ಹೃದಯ ಭೇದಿಸುತ್ತ
ಶಣಿಸುವರು ಇದನು ಮನೆ ಮಾಡಿ ದೈತ್ಯರು
ಇನಿತರೊಳು ಒಂದು ವ್ಯಾಜದಿಂದ
ಜನರಿಂದ ನಿಂದಿಸಿದಿ ತೃಣಕ ಸಮಾನ ಮಾಡಿ
ಶಣಸಿದಿ ಬರಿದೆ ನೀನು ಮುನಿದು ನೋಡಿ
ಜನುಮಾರಭ್ಯವಾಗಿ ಇಂದಿನ ಪರಿಯಂತ
ಖಣಿಯಾದ ನಿರ್ದಯ ತಾಳಿ ನೀನು
ವನಜಾಕ್ಷ ನಿನ್ನ ಮುಖದಿ ನುಡಿದ ತೆರದಿ ಎನಗೆ
ಉಣಸಿದಿ ದುಃಖಗಳ ಅಪರಿಮಿತ
ನೀನೆವೆ ಗತಿ ಎಂದು ನೆರೆ ನಂಬಿದವನ
ಜನುಮ ಜನುಮದ ಪುಣ್ಯ ರಾಶಿಗಳನು
ಹನನ ಮಾಡುವದು ಇದು ಘನತಿಯೇ ದೇವ
ಸನಕಾದಿ ಮುನಿನುತ ಸಾರ್ವಭೌಮಾ
ತನು ಮನದೊಡಿಯ ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯ
ಏನು ಬಂದರು ನಿನ್ನ ಬಿಡಲಿಲ್ಲವೋ॥೩॥
ಅಟ್ಟತಾಳ
ಒಡಿಯನು ಕೋಪಿಸಿ ಅಡಿಗಳರ್ಚಿಪರ
ತಡಿಯದೆ ಕಾರಾಗೃಹದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿ ನಿ-
ರ್ಭಿಡಿಯದಿಂದಲಿ ಕ್ರೂರ ದೈತ್ಯರಿಗೊಪ್ಪಿಸಿ
ಕಡು ಕೋಪದಿಂದಲಿ ಶಿಕ್ಷವ ಮಾಡಿಸಿ
ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಬುವರಾರು ಹಿತ ಮಾಡುವವರಾರು
ಸಡಗರದಿಂದಲಿ ಕರುಣ ಮಾಡುವಾಗ
ಎಡಬಲದಲಿ ನೋಡೆ ಆಪ್ತರಾಗಿಹರೆಲ್ಲ
ಸಡಲ ಬಿಡುವಾಗ ಅವರೆಲ್ಲ ಎನ್ನನು
ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟದಿ ನೋಡರೊಮ್ಮಿಗೆ ದೇವ
ಮೃಡ ಮುಖ್ಯ ಸುರರನ್ನ ಶಿಕ್ಷ ರಕ್ಷಕ ನಿನ್ನ
ಒಡಿಯತನದ ಶಾಸನವನ್ನು ಇನಿತಿರೆ
ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಬುವರಾರು ಭವದಿಂದಲ್ಲಿ ಎನ್ನ
ಗೂಢ ಕರುಣಿ ನಿನ್ನ ಮನ ಬಂದದು ಮಾಡೊ
ಜಡಜ ಸಂಭವ ನುತ ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯ
ಜಡಮತಿ ನಾ ನಿನ್ನ ತುತಿಸಬಲ್ಲೆನೆ ಹರೆ॥೪॥
ಆದಿತಾಳ
ಆವಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇಹ ನಿನ್ನದೆಂಬೊ ಮಾತು
ಕೇವಲ ದೃಢವಾಗಿ ನುಡಿದದ್ದು ನಿಜವಾಗೆ
ಧಾವತಿಗೊಳಿಸದಲೆ ಈ ವ್ಯಾಳ್ಯಗೊದಗುವದು
ಸೇವಕನಾದ ಮೇಲೆ ದೂರ ನೋಡುವದೇ(ದ್ಯಾ)ಕೆ
ಪಾವನ್ನ ಮೂರ್ತಿ ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯಾ
ಕಾವದು ಅಪರಾಧ ಸಾಸಿರವಿರಲ್ಯಾಕೆ॥೫॥
ಜತೆ
ಗಾತ್ರ ನಿನ್ನದು ದೇವಾ ಮನ ಬಂದ ತೆರ ಮಾಡೊ
ಸೂತ್ರಧಾರನೆ ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲ ಪ್ರೀಯಾ ॥೬॥
***
1. Dhṛvatāḷa
Aṇdu mānyarannu āvāvā bage - |
Yiṇda niṇdu niṅghryaṇavāda vṛttiyalli |
Koṇda kāraṇadiṃda ī dēhadallininage |
Vṛṇda duḥkhagaḷa vuṇisi konige |
Taṃde lōkavannu tvaritadi aidisuve - |
Neṇdu nuḍida mātu ninage mātra |
Chaṇdavāgide nōḍu maruḷe nōḍuvarige |
Aṇdavāgadayyā adharmavidu |
Oṇdu kāryava māḍi adara phalavannu |
Baṇdu kūḍaliyēṃba bhrāṃtiyāge |
Kuṇdu lēṣagaḷu elli pokkaru biḍade saṃ - |
Baṃdhavāgavu sahajavidu |
Taṃde ī pari enage illadiralu āva |
Vṛṇda duḥkhavanuṇipa dāva sobago |
Maṃdarōddhara dharma maryādiyiṃda nōḍe |
Saṃdhisikoḷgadayyā dōṣa enage |
Iṇdira pati ninna svātaṃtravāda śakuti |
Iṃdalli baṃdu kūḍe yatanavēno |
Maṃdanādava nānu tappisikoṃbēnēno |
Kaṃdarpa kōṭi rūpa supratāpā |
Hiṃdina kāladalli vallenēṃdare enage |
Poṃdadiddaḍe īga nuḍida mātu e - |
Nniṃdali parihāra māḍikoṃbuvenu |
Hiṃde iṃdu muṃde yeṃdeṃdige |
Baṃdhu niṇdiṃdale prēritanāgi sakala |
Vṛṇda sukha duḥkhavuṇte dēvā |
Siṃdhuśayana guruvijayaviṭhṭhala ninage sari |
Baṃdaddū māḍo ninna naṃbidavano ॥ 1 ॥
2. Maṭṭatāḷa
Tanu mana karaṇagaḷu karaṇaja vyāpāra |
Mane dhana modalāda kīrtyapakārtigaḷu |
Vanaja pādagaḷige niruta voppisikoṭṭu |
Nīne gatiyeṃdu nere naṃbidavana |
Vana(nīru)doḷage addu kṣīradoḷage addu |
Tanu mana ninnadu guruvijayaviṭhṭhalarēya |
Mana baṃdaddū māḍo ēnādaru oḷitu ॥ 2 ॥
3. Triviḍatāḷa
Janumārabhyavāgi caturdaśabdavu karma |
Animyamānāgi marade ninna |
Initu kāladiṃda yavvana madadi para |
Vanatēya abhilāṣadalli śilki vara |
Ṇanāpēkṣadiṃda avara uttamarenade |
Ghanavāda dōṣaveṃba parijñānavilladale |
Initu kālava kaḷade kelavu kāla |
Dhanadāśadiṃdali laukika anusarisi |
Janara hiṃsava māḍi pāpa puṇya |
Manadoḷu smarisade ippa kunararige |
Inakōṭi tēja nanna smaraṇi eṃto |
Anitu kālada madhya māḍida agharāsi |
Gaṇane māḍuvadakke nīne balli |
Eṇe yāvudayyā enna dōṣa samūhagaḷige ba - |
Vaṇe baṭṭenu initu bhavadi baṃdu |
Manujara kaṃgaḷige bhakatana teradi tōri |
Manadi ninna kuruha pathava tiḷide |
Binagu ḍaṃbakanāgi carisade kelavu kāla ka - |
Raṇagaḷu enage pratikūlavāgi |
Kanasināldaru ninna kāṇade pōde |
Munigaḷa śirōranna guṇapūrṇane |
Anujana viyōga janitavāda duḥkha |
Kṣaṇakṣaṇake hṛdaya bhēdisutta |
Shaṇisuvaru idanu mane māḍi daityaru |
Initaroḷu oṃdu vyājadiṃda |
Janariṃda niṃdisidi tṛṇaka samāna māḍi |
Shaṇasidi baride nīnu munidu nōḍi |
Janumārabhyavāgi iṃdina pariyanta |
Khaṇiyāda nirdaya tāḷi nīnu |
Vanajākṣa ninna mukhadi nuḍida teradi enage |
Uṇasidi duḥkhagaḷa aparimita |
Nīneve gati eṃdu nere naṃbidavana |
Januma janumada puṇya rāśigaḷanu |
Hanana māḍuvadu idu ghanatiyē dēva |
Sanakādi muninuta sārvabhaumā |
Tanu manadoḍiya guruvijayaviṭhṭhalarēya |
Ēnu baṃdaru ninna biḍalillavō ॥ 3 ॥
4. Aṭṭatāḷa
Oḍiyanu kōpisi aḍigaḷarcipara |
Taḍiyade kārāgṛhadalli sērisi ni - |
Rbhiḍiyadiṃdali krūra daityarigoppisi |
Kaḍu kōpadiṃdali śikṣava māḍisi |
Biḍisikoṃbuvarāru hita māḍuvarāru |
Saḍagaradiṃdali karuṇa māḍuvāga |
Eḍabaladali nōḍe āptarāgiharella |
Saḍala biḍuvāga avarella ennanu |
Kaḍegaṇṇa nōṭadi nōḍaromamige dēva |
Mṛḍa mukhya suraranna śikṣa rakṣaka ninna |
Oḍiyatanada śāsanavannu initire |
Biḍisikoṃbuvarāru bhavadiṃdalli enna |
Gūḍha karuṇi ninna mana baṃdadu māḍo |
Jaḍaja saṃbhava nuta guruvijayaviṭhṭhalarēya |
Jaḍamati nā ninna tutisaballene hare ॥ 4 ॥
5. Āditāḷa
Āvāvā kāladalli dēha ninnadeṃbo mātu |
Kēvala dṛḍhavāgi nuḍiddadu nijavāge |
Dhāvatigoḷisadale ī vyāḷyagodaguvadu |
Sēvakanāda mēle dūra nōḍuvadēke |
Pāvanna mūrti guruvijayaviṭhṭhalarēyā |
Kāvadu aparādha sāsiraviralākyāke ॥ 5 ॥
6. Jate
Gātra ninnadu dēvā mana baṃda tera māḍo |
Sūtradhārane guruvijayaviṭhṭhala prīyā ॥ 6 ॥
***
Phonetic Guide for Chanting:
Niṅghryaṇavāda: Pronounced as Nin-ghrya-na-vaa-da. It denotes a severe, ruthless, or completely cold disposition without empathy.
Caturdaśabdavu: Pronounced as Cha-thur-da-shaab-da-vu. Chatur-dasha (fourteen) + Abda (years), referring explicitly to the first 14 years of uninitiated life.
Agharāsi: Pronounced as A-gha-raa-si. Agha (sin/demerit) + Rāsi (heap/mountain).
Mṛḍa Mukhya Suraranna: Pronounced as Mru-da Mukh-ya Su-ra-ran-na. Mṛḍa is a classical epithet for Lord Shiva; it indicates the supreme controller who can punish or command even entities like Shiva and Brahma.
***
ಮೊದಲಕಲ್ಲು ಶ್ರೀ ಶೇಷದಾಸಾರ್ಯರು (ಅಂಕಿತ: ಗುರುವಿಜಯವಿಠಲ) ವಿರಚಿಸಿರುವ ಈ 'ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಸುಳಾದಿ'ಯು ಹರಿದಾಸ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಭಾವುಕ ಹಾಗೂ ಕರುಣಾಜನಕವಾದ ಒಂದು ಆತ್ಮನಿವೇದನೆಯ ಕೃತಿಯಾಗಿದೆ. ದಾಸರು ನಳನಾಮ ಸಂವತ್ಸರದ ಚೈತ್ರ ಬಹುಳ ದಶಮಿ ಬುಧವಾರದಂದು ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಒಂದು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಲೌಕಿಕ ನಿಂದನೆ ಹಾಗೂ ಅಪರಾಧ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ ನೊಂದಾಗ ಈ ಕೃತಿಯನ್ನು ಶ್ರೀಹರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಸಾರಾಂಶ (Summary)
ಈ ಸುಳಾದಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಶೇಷದಾಸರು ಭಗವಂತನ ಮುಂದೆ ತಮ್ಮ ತನು, ಮನ, ಧನ ಮತ್ತು ಸಕಲ ಇಂದ್ರಿಯ ವ್ಯಾಪಾರಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಿ ಕೃಪೆಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಧ್ರುವತಾಳದಲ್ಲಿ, ತಾವು ಪ್ರಕೃತಿ ನಿಯಮದಂತೆ ಸುಖ-ದುಃಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಭಗವಂತನೇ ಪ್ರೇರಕನಾಗಿ ನಿಂತು ಈ ದೋಷಗಳನ್ನು ತಂದೊಡ್ಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಟ್ಟತಾಳದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅದ್ದಲಿ ಅಥವಾ ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಲಿ, ಎಲ್ಲವೂ ಹರಿಯ ಇಚ್ಛೆ ಎಂದು ಶರಣಾಗುತ್ತಾರೆ. ತ್ರಿವಿಡತಾಳದಲ್ಲಿ, ಬಾಲ್ಯದಿಂದ ಕಳೆದುಹೋದ ಚತುರ್ದಶ (೧೪) ವರುಷಗಳ ಅಜ್ಞಾನದ ಕಾಲ, ಯವ್ವನದ ಮದ, ಧನಾಶೆಗಾಗಿ ಲೌಕಿಕ ಜನರನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳು, ಮತ್ತು ಸಹೋದರನ ವಿಯೋಗದಿಂದ ಉಂಟಾದ ತೀವ್ರ ದುಃಖವನ್ನು ತೆರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಲೋಕದ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮನ್ನು ತೃಣಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ನಿಂದಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಭಗವಂತನೇ ತಮಗೆ ವಜ್ರಪಂಜರವಾಗಬೇಕು; ತಮ್ಮ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ, ಕಡೆಗಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಿ ಸಲಹಬೇಕೆಂದು ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಗುರುವಿಜಯವಿಠಲನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಅರ್ಥ (Meaning Parawise)
೧. ಧ್ರುವತಾಳ (ಅಪರಾಧ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ದೈವ ಪ್ರೇರಣೆಯ ಸತ್ಯ)
ಅರ್ಥ: ಲೋಕಪಾಲಕನಾದ ಶ್ರೀಹರಿಯೇ! ಅಂದು ಯೋಗ್ಯರಾದ ಸಜ್ಜನರನ್ನು (ಮಾನ್ಯರನ್ನು) ನಾನಾ ಬಗೆಯಿಂದ ನಿಂದಿಸಿ, ಅತ್ಯಂತ ದಯೆಯಿಲ್ಲದ (ನಿಘೃಣವಾದ) ಕ್ರೂರ ವೃತ್ತಿಯಿಂದ ನೋಯಿಸಿದ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ, ಈ ಜನ್ಮದ ದೇಹದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ದುಃಖಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು (ವೃಂದ ದುಃಖಗಳನ್ನು) ಉಣ್ಣಿಸಿ, ಕೊನೆಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಈ ಲೋಕದಿಂದ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಸಾಗಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ನೀನು ನುಡಿದ ಮಾತು ನಿನಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು (ಛಂದವಾಗಿದೆ ನೋಡು). ಆದರೆ, ಲೌಕಿಕವಾಗಿ ನೋಡುವ ಜನರಿಗೆ ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಅಧರ್ಮದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯನು ಒಂದು ತಪ್ಪು ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅದರ ಕೆಟ್ಟ ಫಲವು ತಕ್ಷಣವೇ ಬಂದು ತನಗೆ ತಟ್ಟಲಿ ಎಂದು ಬಯಸುವುದು ಕೇವಲ ಭ್ರಾಂತಿಯಷ್ಟೇ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಲೇಶಮಾತ್ರದ ಕುಂದು-ಕೊರತೆಗಳೂ ನಾವು ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡರೂ ಬಿಡದೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ ಬಂಧಿಸುವುದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಹಜ ನಿಯಮವೇ ಆಗಿದೆ.
ಆದರೆ ತಂದೆಯೇ, ನನ್ನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಈ ಕರ್ಮದ ನಿಯಮವಿಲ್ಲದಿರಲು, ನೀನು ನನಗೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ದುಃಖಗಳನ್ನು ಉಣ್ಣಿಸುತ್ತಿರುವುದರ ಹಿಂದಿರುವ ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಲೀಲೆಯ ಸೊಬಗಾದರೂ ಯಾವುದು? ಮಂದರ ಪರ್ವತವನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿದ ಶ್ರೀಹರಿಯೇ (ಮಂದರೋದ್ಧರ), ನೀನು ಧರ್ಮದ ಮರ್ಯಾದೆಯಿಂದ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಈ ದೋಷವು ಕೇವಲ ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಲ್ಲ. ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯೇ (ಇಂದಿರ ಪತಿ), ನಿನ್ನ ಸ್ವತಂತ್ರವಾದ ಶಕ್ತಿಯು ನನ್ನೊಳಗೆ ಬಂದು ಪ್ರೇರೇಪಿಸದಿದ್ದರೆ, ಈ ಮಂದಬುದ್ಧಿಯಾದ ನಾನು ತಾನಾಗಿ ಏನನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ? ನಿನ್ನ ಪ್ರೇರಣೆಯ ಮುಂದೆ ನನ್ನ ಯತ್ನವೇನಿದೆ ಸ್ವಾಮಿ? ಕೋಟಿ ಮನ್ಮಥರ ಸೌಂದರ್ಯವುಳ್ಳ ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿಯೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಶಕ್ತನೇ? ಹಿಂದೆ ನಾನು ಲೌಕಿಕ ವಿಷಯಗಳು ಬೇಡವೆಂದರೂ ನನ್ನ ಕರ್ಮವು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡದಿದ್ದರೆ, ಈಗ ನೀನು ವಿಧಿಸಿರುವ ಈ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ನಾನಾಗಿ ಹೇಗೆ ತಾನೇ ಪರಿಹಾರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆ? ಹಿಂದೆ, ಇಂದು, ಮುಂದೆ ಮತ್ತು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಸಕಲ ಜೀವರ ಸುಖ-ದುಃಖಗಳಿಗೆ ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೇರಣೆಯೇ ಕಾರಣವಲ್ಲವೇ ದೇವಾ? ಕ್ಷೀರಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಶಯನಿಸಿರುವ ಗುರುವಿಜಯವಿಠಲನೇ, ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಸಂಕಲ್ಪಕ್ಕೆ ಯಾವುದು ಸರಿ ಎನಿಸುತ್ತದೋ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡು; ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಂಬಿದವನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
೨. ಮಟ್ಟತಾಳ (ಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗತಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಸಮರ್ಪಣೆ)
ಅರ್ಥ: ನನ್ನ ಈ ಶರೀರ (ತನು), ಬುದ್ಧಿ (ಮನ), ಜ್ಞಾನೇಂದ್ರಿಯ-ಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳಿಂದ ನಡೆಯುವ ಸಕಲ ಲೌಕಿಕ ವ್ಯಾಪಾರಗಳು; ನನ್ನ ಮನೆ, ಧನ, ಮತ್ತು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಬರುವ ಕೀರ್ತಿ ಹಾಗೂ ಅಪಕೀರ್ತಿಗಳು—ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನ್ನ ಕಮಲದಂತಹ ಪಾದಗಳಿಗೆ (ವನಜ ಪಾದಗಳಿಗೆ) ನಿರಂತರವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ನೀನೇ ಗತಿಯೆಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ನೆರೆ ನಂಬಿರುವ ಈ ದಾಸನನ್ನು ನೀನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ನನೆಸಾದರೂ ಇಡು (ಕ್ಷೀರದೊಳಗೆ ಅದ್ದು) ಅಥವಾ ಕಷ್ಟದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿಯಾದರೂ ಇಡು (ವನದೊಳಗೆ ಅದ್ದು), ನನ್ನ ತನು-ಮನಗಳು ಕೇವಲ ನಿನ್ನ ಸ್ವತ್ತು. ಓ ಗುರುವಿಜಯವಿಠಲರೇಯನೇ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ಮಾಡು, ನೀನು ಏನೇ ಮಾಡಿದರೂ ಅದು ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಒಳಿತೇ ಸರಿ.
೩. ತ್ರಿವಿಡತಾಳ (ಚತುರ್ದಶ ವರ್ಷಗಳ ಅಜ್ಞಾನದ ಕಥೆ ಮತ್ತು ನಿಂದನೆಯ ದುಃಖ)
ಅರ್ಥ: ನನ್ನ ಜನ್ಮ ಆರಂಭವಾದ ದಿನದಿಂದ ಚತುರ್ದಶ (ಹದಿನಾಲ್ಕು) ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನನ್ನ ಸಕಲ ಕರ್ಮಗಳು ನಿನ್ನ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ಒಳಪಡದೆ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಮರೆತು ಕಳೆದುಹೋದವು. ಇಷ್ಟು ಸುದೀರ್ಘ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಯವ್ವನದ ಮದದಿಂದ ಪರಸ್ತ್ರೀಯರ ಮೋಹದ ಬಲೆಯಲ್ಲಿ (ಪರವನತೆಯ ಅಭಿಲಾಷದಲ್ಲಿ) ಸಿಲುಕಿ, ಲೌಕಿಕ ಕೀರ್ತಿಯ ಆಸೆಯಿಂದ ಯಾರು ಉತ್ತಮರು ಯಾರು ಅಧಮರು ಎಂದು ವಿವೇಚಿಸದೆ ಕಾಲ ಕಳೆದಿದ್ದೆ. ನಾನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಮಹಾ ದೋಷವೆಂಬ ಕನಿಷ್ಠ ಜ್ಞಾನವೂ ಇಲ್ಲದೆ ಲೌಕಿಕ ಸುಖದಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿದ್ದೆ. ಆಮೇಲೆ ಕೆಲವು ಕಾಲ ಧನದ ಆಸೆಗಾಗಿ ಲೌಕಿಕ ಜನರನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಅಜ್ಞಾನಿ ಜನರಿಗೆ ಹಿಂಸೆ ನೀಡುತ್ತಾ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪಾಪ-ಪುಣ್ಯಗಳ ಸ್ಮರಣೆಯನ್ನೇ ಮಾಡದೆ ದುಷ್ಟನಾಗಿ (ಕುನರನಾಗಿ) ಬದುಕಿದ್ದೆ.
ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯರ ಪ್ರಕಾಶವುಳ್ಳ ಶ್ರೀಹರಿಯೇ (ಇನಕೋಟಿ ತೇಜ), ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ನನಗೆ ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಸ್ಮರಣೆಯು ಉಂಟಾಗುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಆ ಸುದೀರ್ಘ ಕಾಲದ ಮಧ್ಯೆ ನಾನು ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳ ರಾಶಿಯನ್ನು (ಅಘರಾಸಿ) ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಲು ಕೇವಲ ನಿನಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ. ನನ್ನ ದೋಷಗಳ ಸಮೂಹಕ್ಕೆ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಾಟಿಯಿರುವುದೇ? ಈ ಭವಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಬಂದು ನಾನು ಪಡಬಾರದ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ (ಬವಣೆ ಬಟ್ಟೆನು). ಹೊರಗಿನ ಮನುಷ್ಯರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಾನು ದೊಡ್ಡ ಭಕ್ತನಂತೆ (ಭಕತನ ತೆರದಿ) ನಟಿಸುತ್ತಾ ತಿರುಗಿದೆನೇ ಹೊರತು, ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಕಾಣುವ ಸನ್ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಪೋದೆನು. ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಡಂಭಕನಾಗಿ (ವಂಚಕನಾಗಿ) ಚರಿಸುತ್ತಾ, ನನ್ನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳೇ ನನಗೆ ಪ್ರತಿಕೂಲವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿದುದರಿಂದ, ನಾನು ಕನಸಿನಲ್ಲಾದರೂ ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ಕಾಣದೆ ವಂಚಿತನಾದೆನು.
ಮುನಿಗಳ ಶಿರೋರತ್ನನೇ, ಸಕಲ ಕಲ್ಯಾಣಗುಣ ಪರಿಪೂರ್ಣನೇ! ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಹೋದರನ (ಅನುಜನ) ಅಗಲಿಕೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ತೀವ್ರ ದುಃಖವು ಕ್ಷಣಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಸೀಳುತ್ತಿದೆ. ನನ್ನ ಸುತ್ತಲಿರುವ ದುಷ್ಟ ಜನರು (ದೈತ್ಯರು) ಇದನ್ನೇ ನೆಪ ಮಾಡಿಕೊಂಡು (ಮನೆ ಮಾಡಿ) ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ನೆಪದಿಂದ ಜಗತ್ತಿನ ಜನರಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಹೀನವಾಗಿ ನಿಂದಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ; ನನ್ನನ್ನು ಒಂದು ಒಣಹುಲ್ಲಿಗೆ (ತೃಣಕ್ಕೆ) ಸಮಾನವಾಗಿ ಮಾಡಿ ಮುನಿದು ನೋಡಿದೆ. ಜನ್ಮ ಆರಂಭವಾದಾಗಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೆ ನನ್ನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಕಠಿಣವಾದ ನಿರ್ದಯೆಯನ್ನು ತಾಳಿದ್ದೀಯೆ.
ಓ ಪದ್ಮನಾಭನೇ (ವನಜಾಕ್ಷ), ನೀನು ನಿನ್ನ ಮುಖದಿಂದ ಅಂದು ನುಡಿದಂತೆಯೇ ನನಗೆ ಅಪರಿಮಿತವಾದ ಕಷ್ಟ-ದುಃಖಗಳನ್ನು ಉಣ್ಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ. ನಿನ್ನನ್ನೇ ಪರಮ ಗತಿ ಎಂದು ನಂಬಿರುವ ಭಕ್ತನ ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರದ ಪುಣ್ಯದ ರಾಶಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ನಾಶ ಮಾಡುವುದು ನಿನಗೆ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ತರುತ್ತದೆಯೇ ದೇವ? ಸನಕಾದಿ ಮುನಿಗಳಿಂದ ನುತಿಸಲ್ಪಡುವ ಸಾರ್ವಭೌಮನೇ, ನನ್ನ ತನು-ಮನಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಗುರುವಿಜಯವಿಠಲರೇಯನೇ, ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ಘೋರ ಕಷ್ಟಗಳು ಬಂದರೂ ನಾನು ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಎಂದಿಗೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲವೋ.
೪. ಅಟ್ಟತಾಳ (ದೈವಿಕ ಶಾಸನ ಮತ್ತು ಲೋಕದ ನಿಷ್ಠುರತೆ)
ಅರ್ಥ: ಒಡೆಯನಾದವನು (ಭಗವಂತನು) ಕೋಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಇನ್ನು ಯಾರು ಬಂದು ಆತನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಕಷ್ಟವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಬಲ್ಲರು? ಆತನು ತಕ್ಷಣವೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂಸಾರವೆಂಬ ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ (ಕಾರಾಗೃಹದಲ್ಲಿ) ತಳ್ಳಿ, ಯಾವುದೇ ಕರುಣೆಯಿಲ್ಲದೆ ಕ್ರೂರ ದುಷ್ಟರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ಕಡು ಕೋಪದಿಂದ ಶಿಕ್ಷಿಸುವಾಗ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡಿಸುವವರಾದರೂ ಯಾರು? ನಮಗೆ ಹಿತವನ್ನು ಮಾಡುವವರಾದರೂ ಯಾರು? ನಾವು ಸಡಗರದಿಂದ ಸೌಭಾಗ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲಿ (ಎಡಬಲದಲಿ) ನಿಂತು ನಾವೇ ನಿಮ್ಮ ಆಪ್ತರೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಲೌಕಿಕ ಜನರು, ನಮ್ಮ ಕಾಲವು ಸಡಲಿ ಕಷ್ಟ ಬಂದಾಗ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಣ್ಣೆತ್ತಿಯೂ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ; ಒಮ್ಮೆಯೂ ಕಡೆಗಣ್ಣಿನ ನೋಟದಿಂದಲೂ ಆದರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಶಿವ (ಮೃಡ) ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುವ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿರುವ ನಿನ್ನ ಒಡೆಯತನದ ದಿವ್ಯ ಶಾಸನವು ಇಂತಿರುತ್ತಿರಲು, ಈ ಭವಬಂಧನದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡಿಸುವವರು ಮತ್ತಾರು ಇದ್ದಾರೆ? ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವ ಗೂಢಕರುಣಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದದ್ದನ್ನು ಮಾಡು. ಬ್ರಹ್ಮದೇವನಿಂದ (ಜಡಜ ಸಂಭವ) ನುತಿಸಲ್ಪಡುವ ಗುರುವಿಜಯವಿಠಲರೇಯನೇ, ಅತ್ಯಂತ ಜಡಮತಿಯಾದ ನಾನು ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ತಾನೇ ಹೇಗೆ ಸಮರ್ಥನಾಗಬಲ್ಲೆ? ನೀನೇ ನನ್ನನ್ನು ಸಲಹಬೇಕು.
೫. ಆದಿತಾಳ (ದೇಹ ಸಮರ್ಪಣೆಯ ದೃಢತೆ)
ಅರ್ಥ: ಸಕಲ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಈ ದೇಹ ಮತ್ತು ಜೀವ ನಿನ್ನದೇ ಎಂಬ ಮಾತನ್ನು ನಾನು ಕೇವಲ ಬಾಯಿಮಾತಿಗೆ ಹೇಳದೆ, ಅತ್ಯಂತ ದೃಢವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಸತ್ಯವೇ ಆಗಿದ್ದರೆ; ನನ್ನನ್ನು ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಧಾವತಿಗೊಳಿಸದೆ (ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿಸದೆ) ಈ ಕಠಿಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಸಲಹುವುದು ನಿನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವಲ್ಲವೇ? ನಾನು ನಿನ್ನ ಪರಮ ಸೇವಕನಾದ ಮೇಲೆ, ನನ್ನನ್ನು ಇಷ್ಟೊಂದು ದೂರ ತಳ್ಳಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ಏಕಯ್ಯ ಯೋಗ್ಯ? ಪರಮ ಪಾವನ ಮೂರ್ತಿಯಾದ ಗುರುವಿಜಯವಿಠಲರೇಯನೇ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸಾಸಿರಾರು ಅಪರಾಧಗಳಿದ್ದರೂ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕ್ಷಮಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಯಲು ನಿನಗೆ ಅಡ್ಡಿಯೇನಿದೆ? ದಯವಿಟ್ಟು ಸಲಹಯ್ಯಾ.
ಜತೆ (ಮುಕ್ತಾಯ)
ಅರ್ಥ: ನನ್ನ ಈ ಇಡೀ ಗಾತ್ರ (ಶರೀರ) ಮತ್ತು ಆತ್ಮ ನಿನ್ನದೇ ಸ್ವತ್ತು ದೇವಾ! ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ನಡೆಸು. ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೂತ್ರದ ಗೊಂಬೆಯಂತೆ ಆಡಿಸುವ ಜಗನ್ನಾಟಕ ಸೂತ್ರಧಾರನೇ, ಗುರುವಿಜಯವಿಠಲ ಪ್ರಿಯನೇ ನಿನಗೆ ಶರಣು.
***
This deeply moving Prārthanā Suḷādi was composed by Sri Śēṣadāsāryar of Modalakallu under his Ankita Guru Vijaya Vittala. Records note that he composed this unique hymn on a Wednesday, during Chaitra Bahula Dashami in the year of Nala (a traditional Hindu calendar year). It represents a raw, agonizing, and ultimate confession of a devotee passing through intense social slander, severe personal guilt over past worldly lapses, and the devastating grief of losing his younger brother.
Summary
In this heartbreaking prayer, Sri Sheshadasaru places his body, mind, wealth, and all sensory actions at the lotus feet of the Lord in total, unconditional surrender.
Dhruva Tala addresses the law of karma, acknowledging that while his intense suffering seems cruel to the world, it is ultimately driven by the Lord's supreme, independent will.
Matta Tala serves as a complete blank check of surrender, stating that whether the Lord dips him in pure milk or drowns him in turbulent waters, he remains His property.
Trivida Tala uncovers his past—fourteen years of uninitiated ignorance, youthful lust, and chasing after material wealth by compromising values. He lays bare the sudden, agonizing loss of his brother, which malicious elements used to mock him, and begs the Lord for mercy.
Atta Tala and Adi Tala capture the harsh reality of the material world where friends abandon a person in times of trouble, leaving the sovereign decree of Guru Vijaya Vittala as the solitary shield and ultimate savior.
Section-wise Meaning
1. Dhruva Tala (The Paradox of Karma and Sovereign Will)
Meaning: O Lord of the Universe! Because I severely offended and mistreated noble, venerable people (Manyaru) with a merciless and cruel attitude in my past, You have forced me to consume an endless mountain of grief (Vrunda duhkha) through this current body. Your proclamation that You will quickly remove me from this world may seem fitting to Your independent judgment (Chhandavagide), but to the common onlookers of the world, this harsh treatment looks like absolute injustice (Adharma).
It is a common illusion for a human to expect that the consequences of a bad deed will instantly hit them the moment it is committed. The reality of nature is that our slightest flaws and subtle sins will relentlessly trail us, catching up to bind us no matter where we run or hide. But my Father, looking at it through the strict lens of the maintenance of righteousness (Mandaroddhara), this flaw does not sit solely on my shoulders.
O Consort of Indira (Lakshmi)! If Your absolute, supreme, independent power (Svatantra shakuti) does not enter a soul and prompt it to act, what independent effort can a dull-witted fool like me execute on his own? O Lord of infinite splendor, matching a billion Cupids! If my past actions refused to leave me when I explicitly resisted worldly temptations in the past, how can I independently undo the suffering You have ordained for me now? Yesterday, today, and tomorrow—is there any joy or sorrow across the timelines that is not directly prompted by You? O Guru Vijaya Vittala, who reclines upon the ocean (Sindhushayana), do exactly what fits Your divine pleasure; I have placed my absolute, unshakeable trust in You alone.
2. Matta Tala (The Blanket Surrender of the Self)
Meaning: My physical body (Tanu), my intellect (Mana), my sensory faculties, and all the worldly actions generated through them; my house, my wealth, my worldly fame, and even my public humiliation—I permanently hand over and dedicate every single asset to Your lotus feet (Vanaja Pada).
Having recognized You as my solitary refuge, treat this servant exactly as You see fit. Drown me in the muddy waters of misery (Vanadoḷage addu) or dip me comfortably in the sweet milk of prosperity (Ksheeradoḷage addu); my body and soul are entirely Your property, O King Guru Vijaya Vittala. Do whatever pleases Your mind, for whatever You choose will ultimately turn out to be my highest good.
3. Trivida Tala (The Fourteen Ignorant Years and Hidden Agony)
Meaning: From the very dawn of my life, for fourteen long years (Chaturdashabda), my actions drifted completely outside the discipline of Your scriptures; I lived in absolute forgetfulness of Your presence. For a vast stretch of time, blinded by the intoxication of youth, I was hopelessly trapped in the desire for forbidden pleasures (Paravanateya abhilasha). Driven by an intense craving for worldly validation, I flattered people without judging whether they were noble or wicked, completely lacking the basic awareness that I was committing monumental sins.
Following this, I spent a significant period chasing material wealth, dancing to the tunes of worldly people, and oppressing others without a single thought of sin or virtue entering my low mind. O Lord of a million suns (Inakoti teja)! How could Your divine remembrance ever anchor itself in a distorted mind like mine? You alone possess the capacity to count the mountain of sins (Agharasi) I piled up during those dark years. There is no parallel on earth to the sheer magnitude of my faults, and I have broken down completely after wandering through endless cycles of birth.
To the eyes of common mortals, I posed and walked around like a devout, flawless devotee (Bhakatana teradi), while internally I had barely understood the true map of Your spiritual path. Living like a deceitful hypocrite (Dambbaka), my senses turned completely hostile against me, and I reached a state where I could not catch a glimpse of You even in my dreams, O Jewel among sages!
Adding to this weight, the piercing grief arising from the sudden death of my younger brother (Anujana viyōga) cuts through my heart with every single breath. Cruel, malicious people have turned this tragedy into a permanent home to torment me, utilizing it as a cheap excuse to make society mock me. You reduced my dignity to a piece of dry straw (Trunakka samana) just to watch my reaction in Your anger. From the day I was born until this very hour, You have maintained a reservoir of absolute, unyielding coldness toward me. O Lotus-eyed Lord (Vanajaksha), You have systematically fed me immeasurable sorrow exactly as You threatened. But even if You choose to destroy the accumulated spiritual merits of my past lifetimes, does this cruelty bring honor to Your majesty? O Emperor praised by Sanaka and the greatest sages! You are the absolute owner of my body and mind, Lord Guru Vijaya Vittala; no matter what disaster lands upon my head, I will never let go of Your feet.
4. Atta Tala (The Isolation of Suffering and Divine Decree)
Meaning: When the supreme Master himself becomes furious and sentences a subject, who can dare step forward to worship his feet and clear the penalty? When He locks a soul inside the prison of worldly suffering (Karagruha) without a drop of pity, handing them over to cruel forces for punishment, who can come to their rescue or offer comfort?
When I was riding high in luxury and celebration, worldly friends and relatives crowded my left and right sides, claiming to be my most intimate allies. But the moment my fortune slipped and adversity struck, every single one of them abandoned me; not a single soul turns to look at me even from the corner of their eye.
O absolute Controller and Punisher of even the highest gods like Shiva (Mruda)! When the sovereign decree of Your mastership operates with such unyielding weight, who else can break my material bonds? O Keeper of deep, hidden mercy (Gūdha karuni), execute whatever Your heart desires. O Guru Vijaya Vittala, praised by the creator Brahma, can a dull-witted intellect like mine ever possess the capacity to fully articulate Your glory? Save me.
5. Adi Tala (The Final Claim of the Servant)
Meaning: Across every epoch and time, the statement that "this body belongs entirely to You" has been uttered by me with absolute, unyielding conviction. If that surrender is a factual reality, then step forward during this critical hour of crisis without pushing me into further panic and anxiety. When a person has officially designated themselves as Your personal servant, why do You stand at a distance and watch their destruction? O Personification of Purity, Guru Vijaya Vittala! Step in and shield me; let my thousands of faults be swept aside by Your grace.
6. Jate (Conclusion)
Meaning: This physical frame is Your vessel, O Lord! Move it, break it, or guide it exactly as You please. O Master Puppeteer (Sutradhara) who pulls the hidden strings of the cosmos, You are the ultimate beloved of Guru Vijaya Vittala!
***
