ರಾಗ ಕಾಂಬೋಧಿ
Audio by Mrs. Nandini Sripad
CLICK-> INDEX ದೇವರನಾಮ ಕೇಳಿ ಕಲಿಯಲು ಲಿಂಕ್ LINKS TO LEARN DEVARANAMA
or just scroll down for other devaranama
ಧ್ರುವತಾಳ
ಅಪೇಕ್ಷ ಎನ್ನದಿದೆ ಮತ್ತೊಂದಾವುದು ಇಲ್ಲ
ಅಪಾರ ಗುಣನಿಧಿ ಅವಧರಿಸೊ
ಭೂಪಾಲನಾಗುವದು ಎಂದಿಗೆಂದಿಗೆ ಒಲ್ಲೆ
ಕೌಪೀನವಿರಲಿ ಎನಗೆ ಸಂತತದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿ
ಕೋಪಾವೆ ಬೇರರಸಿ ಕಿತ್ತಿ ಕಡೆಗೆ ಮಾಡು
ಕಾಪಾಡು ಇದೆ ನಿನ್ನ ಬೇಡಿಕೊಂಬೆ
ತಾಪತ್ರಯಂಗಳು ತಾಳುವಂತೆ ಪ್ರೇರಿಸಿ
ಆಪತ್ತು ಕಾಲಕ್ಕೆ ಧೈರ್ಯವೀಯೊ
ಅಪವರ್ಗವೆ ಒಲ್ಲೆ ಅನುದಿನ ನಿನ್ನ ನಖ
ದೀಪದ ಬೆಳಗಿನಲ್ಲಿ ಲೋಲ್ಯಾಡಿಸೊ
ಶ್ರೀ ಪರಮಾತ್ಮನೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸ -
ವಾ ಪುಟ್ಟುವಂತೆ ಸದಮತಿ ಪಾಲಿಸೊ
ಪಾಪ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಎನ್ನ ಕೆಡಹಲಾಗದು ಚೆನ್ನ
ಊಪಾಯ ನಿನ್ನದೊಂದೆ ನಾಮ ಗತಿಗೆ
ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣ ನಮ್ಮ ವಿಜಯವಿಠ್ಠಲ ನಾನಾ
ರೂಪನೆ ಸರ್ವದ ಮನಸು ನಿನ್ನದಾಗಲಿ ॥ 1 ॥
ಮಟ್ಟತಾಳ
ನಿನ್ನ ದಾಸರು ಪೊದ್ದ ವಸನವೆ ಎನಗಾಗಲಿ
ನಿನ್ನ ದಾಸರು ಉಂಡ ಎಂಜಲು ಎನಗಾಗಲಿ
ನಿನ್ನ ದಾಸರ ಪಾದೋದಕವೆ ಎನಗಾಗಲಿ
ನಿನ್ನ ದಾಸರು ಇಟ್ಟಾಭರಣವೆ ಎನಗಾಗಲಿ
ನಿನ್ನ ದಾಸರು ಚರಿಸಿದ ಉತ್ತಮ ಭೂಮಿ
ಪುಣ್ಯ ನಿಧಿಗಳೆಲ್ಲ ಎನಗಾಗಲಿ ದೇವ
ನಿನ್ನ ದಾಸರು ಪೇಳಿದ್ದದೆ ಮಹ ಉಪದೇಶ
ನಿನ್ನ ದಾಸರು ಕೇಳಿದ್ದದೆ ಎನಗೆ ಹರುಷ
ನಿನ್ನ ದಾಸರ ಮಾತು ಸಕಲ ಶ್ರುತಿ ವಚನ
ನಿನ್ನ ದಾಸರ ಲೀಲೆ ಎನಗೆ ಪುಷ್ಪದ ಮಾಲೆ
ನಿನ್ನ ದಾಸರ ಕರುಣಾ ಎನಗೆ ವಜ್ರ ಕವಚ
ನಿನ್ನ ದಾಸರ ಸಂದರುಶನವೆ ಲಾಭ
ನಿನ್ನ ದಾಸರ ಕೀರ್ತಿ ಎನಗೆ ಪರಮ ಸ್ಪೂರ್ತಿ
ನಿನ್ನ ದಾಸರ ಸಂಗ ಮಹದುರಿತ ಭಂಗ
ನಿನ್ನ ಭಕುತಿಗಿಂತ ನಿನ್ನ ದಾಸರ ಪಾದ
ವನ್ನಜದಲಿ ಭಕುತಿ ಎನ್ನಗದು ಬಲು ಪ್ರೀತಿ
ಮನ್ನಿಸು ಮೋಹನ್ನ ವಿಜಯವಿಠ್ಠಲ ಚನ್ನ
ಇನ್ನು ಇದಲ್ಲದೆ ಪ್ರತಿ ಮಾತುಗಳಿಲ್ಲ ॥ 2 ॥
ತ್ರಿವಿಡಿತಾಳ
ಅನುಭವವಾದ ಭಕುತಿ ಅನುಭವವಾದ ಜ್ಞಾನ
ಅನುಭವವಾದ ವಿರಕುತಿ ಇತ್ತು
ಅನುದಿನದಲಿ ನಿನ್ನ ದಾಸರ ದಾಸನ
ಅನುಗ್ರಹದಲಿ ಇದ್ದು ಇರಳು ಹಗಲು
ಅನುಚಿತ ಕರ್ಮದ ಹೊಳೆತ ಮರೆದು ಸದ
ಅನುಮಾನ ತೀರ್ಥರ ಮತದವರ
ಅನುಸರಿಸಿ ಪಂಚ ಭೇದವೆ ತಿಳಿದು ಆವಾಗ
ಅನುಗುಣ್ಯನಾಗಿ ಸುಮಾರ್ಗವಿಡಿದು
ಅನುಪತ್ಯ ಇದರೊಳು ಒಂದಕ್ಕಾದರೂ ಎನಗೆ
ಅನುಮಾನವಾಗದಂತೀಯೊ ಮನಸು
ಅನುಪಮ ಚರಿತ ಶ್ರೀವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯ
ಅನುಜನಾಗಿ ಸುರಪತಿಯ ಕಾಯಿದ ದೇವ ॥ 3 ॥
ಅಟ್ಟತಾಳ
ಕರ ನಯನ ಕರ್ಣ ಚರಣ ವದನ ನಾಸ
ಮರಿಯಾದೆ ನಾಲಿಗೆ ತರುವಾಯ ನಾನಾ
ಪರಿ ಪರಿ ಇಂದ್ರಿಯ ಚರಿಸುವ ವ್ಯಾಪಾರಾ
ಪರಿಶುದ್ಧವಾಗಿ ಅಂತರ ಬಾಹಿರವೆಲ್ಲ
ಹರಿ ನಿನ್ನ ಪರವಾಗಿ ಇರಲಿ ಕೊಂಕಾಗದೆ
ದುರುಳ ತರುಳ ನಾನಾದರು ನೋಡಿ ದಯದಿಂದ
ಕರದು ನಿನ್ನವರೊಳು ಇರತಕ್ಕವನ ಮಾಡು
ಕರುಣಾಕರ ಮೂರ್ತಿ ವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯ
ಚಿರಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಂಥ ವರವನ್ನೆ ಪಾಲಿಸು ॥ 4 ॥
ಆದಿತಾಳ
ಶಿಷ್ಟರ ಪಾಲಿಪದು ದುಷ್ಟರ ಬಡಿವದು
ಕಷ್ಟವಾದರು ಸಂತುಷ್ಟವಾಗಲಿ ಎನಗೆ
ಎಷ್ಟು ಭಯ ಬಂದರು ನಿಷ್ಠೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಮನ
ಮುಟ್ಟಿ ದೊರಕಲಿ ಅರಿಷ್ಟ ದೂರಾಗಲಿ
ಇಷ್ಟಾರ ತರುವಾಯ ಪುಟ್ಟುವದಿದ್ದರೆ
ಭ್ರಷ್ಟಮಿಥ್ಯ ಮತದವರ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗಿಡದಿರು
ಕಷ್ಟದೊಳಗೆ ಎನ್ನ ಇಟ್ಟರೆ ಅದೆ ನಿತ್ಯ
ಮೃಷ್ಟಾನ್ನ ಉಂಡಂತೆ ಹೃಷ್ಟ ತೋರುವದಯ್ಯ
ಸೃಷ್ಟಿಯೊಳಗೆ ನಾನು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಉಳ್ಳರು
ಮೆಟ್ಟಿಸದಿರು ಪಾಪದ ಬಟ್ಟಿ ಭಂಗವನು
ಕೃಷ್ಣ ಮೂರುತಿ ವಿಜಯವಿಠ್ಠಲ ವಿಶ್ವರೂಪ
ಇಷ್ಟಾರ್ಥ ಕೊಡು ಅದೃಷ್ಟ ನಾಮಕ ಹರಿ ॥ 5 ॥
ಜತೆ
ಮನೊ ವಾಚಾ ಕಾಯದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನೆಂದೆಂಬೊ
ನೆನೆವೆ ಎನಗೆ ಇರಲಿ ವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯ ॥
***
1. Dhṛvatāḷa
Apēxa eṇnadide mattoṃdāvudu illa |
Apāra guṇanidhi avadhariso |
Bhūpālanāguvadu eṃdigeṃdige olle |
Kaupīnavirali enage saṃtatadalli svāmi |
Kōpāve bērarasi kitti kaḍēge māḍu |
Kāpāḍu ide niṃna bēḍikoṃbe |
Tāpatrayaṃgaḷu tāḷuvaṃte prērisi |
Āpattu kālakke dhairyavīyo |
Apavargave olle anudina niṃna naxa |
Dīpada beḷaginalli lōlyāḍiso |
Śrī paramātmane niṃnalli viśvāsa - |
Vā puṭṭuvaṃte sadamati pāliso |
Pāpa mārgakke eṇna keḍahalāgadu chenna |
Ūpāya niṃnadōṃde nāma gatige |
Gōpālakṛṣṇa naṃma vijayaviṭhṭhala nānā |
Rūpane sarvada manasu niṃnadāgali ॥ 1 ॥
2. Maṭṭatāḷa
Niṃna dāsaru podda vasanave enagāgali |
Niṃna dāsaru uṃḍa eṃjalu enagāgali |
Niṃna dāsara pādōdakave enagāgali |
Niṃna dāsaru iṭṭābharaṇave enagāgali |
Niṃna dāsaru charisida uttama bhūmi |
Puṇya nidhigaḷella enagāgali dēva |
Niṃna dāsaru pēḷiddade maha upadēśa |
Niṃna dāsaru kēḷiddade enage haruṣa |
Niṃna dāsara mātu sakala śṛti vachana |
Niṃna dāsara līle enage puṣpada māle |
Niṃna dāsara karuṇā enage vajra kavacha |
Niṃna dāsara saṃdaruśanave lābha |
Niṃna dāsara kīrti enage parama spūrti |
Niṃna dāsara saṃga mahdurita bhaṃga |
Niṃna bhakutigīṃta niṃna dāsara pāda |
Vaṇnajadali bhakuti eṇnagadu balu prīti |
Maṃnisu mōhaṃna vijayaviṭhṭhala channa |
Iṃnu idallade prati mātugaḷillā ॥ 2 ॥
3. Triviḍatāḷa
Anubhavavāda bhakuti anubhavavāda jñāna |
Anubhavavāda virakuti ittu |
Anudinadali niṃna dāsara dāsana |
Anugrahadali iddu iraḷu hagalu |
Anuchita karmada hoḷeta maredu sada |
Anumāna tīrthara matadavara |
Anusarisi paṃcha bhēdave tiḷidu āvāga |
Anuguṇyanāgi sumārgaviḍidu |
Anupatya idaroḷu oṃdakkādarū enage |
Anumānavāgadaṃtīyo manasu |
Anupama charita śrīvijayaviṭhṭhalarēya |
Anujanāgi surapatiya kāyida dēva ॥ 3 ॥
4. Aṭṭatāḷa
Kara nayana karṇa charana vadana nāsa |
Mariyāde nālige taruvāya nānā |
Pari pari iṃdriya charisuva vyāpārā |
Pariśuddhavāgi aṃtara bāhiravēlla |
Hari niṃna paravāgi irali koṃkāgadē |
Duruḷa taruḷa nānādaru nōḍi dayadiṃda |
Karadu niṃnavaroḷu iratakkavana māḍu |
Karuṇākara mūrti vijayaviṭhṭhalarēya |
Chirakāladalli iṃtha varavaṃne pālisu ॥ 4 ॥
5. Āditāḷa
Śiṣṭara pālipadu duṣṭara baḍivadu |
Kaṣṭavādaru saṃtuṣṭavāgali enage |
Eṣṭu bhaya baṃdarū niṣṭhe niṃnalli mana |
Muṭṭi dorakali ariṣṭa dūrāgali |
Iṣṭarā taruvāya puṭṭuvadiddare |
Bhraṣṭamithya matadavara hoṭṭeyōḷagidadiru |
Kaṣṭadoḷage eṇna iṭṭare ade nitya |
Mṛṣṭāṇna uṃḍaṃte hṛṣṭa tōruvadayya |
Sṛṣṭiyoḷage nāನು eṣṭu kāla uḷḷarū |
Meṭṭisadiru pāpada baṭṭi bhaṃgavannu |
Kṛṣṇa mūruti vijayaviṭhṭhala viśvarūpa |
Iṣṭārtha koḍu adṛṣṭa nāmaka hari ॥ 5 ॥
6. Jate
Mano vāchā kāyadalli kṛṣṇaneṃdeṃbo |
Neneve enage irali vijayaviṭhṭhalarēya ॥
***
Phonetic Notes for Chanting:
Kaupīnavirali enage: Pronounced as Kau-pī-na-vi-ra-li e-na-ge. It refers to the minimal loincloth of a wandering aesthetic, chosen deliberately here over structural material wealth.
Anumāna tīrthara matadavara: Pronounced as A-nu-mā-na tīr-tha-ra ma-tha-da-va-ra. As explained in the meaning, this is a beautiful poetic compound used by Sri Vijaya Dasaru to describe the logical, systematic disciples of Sri Anandatirtha (Sri Madhvacharya).
Mṛṣṭāṇna uṃḍaṃte hṛṣṭa: Pronounced as Mṛṣh-ṭān-na uṇ-ḍan-the hṛṣh-ṭa. Care should be taken with the retroflex consonants "ṣh-ṭ" to capture the contrast where raw physical distress feels exactly like a rich, multi-course feast due to internal clarity.
Mano vāchā kāyadalli: Pronounced as Ma-nō vā-chā kā-ya-dal-li. Represents the traditional threefold operational alignment of human existence—thought, vocal speech, and physical anatomy—fully centered on the name of Krishna.
***
ಕನ್ನಡ ಹರಿದಾಸ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪರಮೋಚ್ಛ ದಾಸವರೇಣ್ಯರಾದ ಶ್ರೀ ವಿಜಯದಾಸಾರ್ಯರು (ಅಂಕಿತ: ವಿಜಯವಿಠ್ಠಲ) ವಿರಚಿಸಿರುವ ಈ 'ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಭಾಗ ಸುಳಾದಿ'ಯು ಒಬ್ಬ ಸದ್ಭಕ್ತನು ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಏನೆಲ್ಲವನ್ನು ಬೇಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಯಾವ ರೀತಿಯ ನಿರಹಂಕಾರದ ಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಕಲಿಸಿಕೊಡುವ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಕೃತಿಯಾಗಿದೆ. ಈ ಸುಳಾದಿಯಲ್ಲಿ ದಾಸರು ಲೌಕಿಕ ಸಂಪತ್ತನ್ನಾಗಲಿ, ಕೊನೆಗೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನಾಗಲಿ ಅಪೇಕ್ಷಿಸದೆ, ಕೇವಲ ಭಗವಂತನ ಪಾದದಾಸರ (ಹರಿದಾಸರ) ಸೇವೆ, ಸತ್ಸಂಗ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಅಚಲವಾದ ಭಕ್ತಿಯೊಂದನ್ನೇ ಪರಮ ಭಿಕ್ಷೆಯಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಸಾರಾಂಶ (Summary)
ಧ್ರುವ ಮತ್ತು ಮಟ್ಟತಾಳ: ಶ್ರೀಹರಿಯೇ, ನನಗೆ ರಾಜಪದವಿ ಬೇಡ, ಕೇವಲ ಧರಿಸಲು ಕೌಪೀನ (ಅಲ್ಪ ವಸ್ತ್ರ) ಇದ್ದರೆ ಸಾಕು. ನನಗೆ ಮೋಕ್ಷವೂ ಬೇಡ, ನಿನ್ನ ಪಾದದ ನಖದ ಕಾಂತಿಯಲ್ಲೇ ಲಾಲಿಸು. ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಗಿಂತಲೂ ನಿನ್ನ ಪರಮ ದಾಸರ ಪಾದಕಮಲಗಳ ಭಕ್ತಿ, ಅವರ ಉಂಡ ಎಂಜಲು, ಅವರು ಧರಿಸಿದ ವಸ್ತ್ರ, ಅವರ ಪಾದೋದಕ ಹಾಗೂ ಅವರ ಸತ್ಸಂಗವೇ ನನಗೆ ಪರಮ ಸೌಭಾಗ್ಯವಾಗಲಿ.
ತ್ರಿವಿಡ ಮತ್ತು ಅಟ್ಟತಾಳ: ಕೇವಲ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಜ್ಞಾನವಲ್ಲ, ಅಂತರಂಗದ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬಂದ ಜ್ಞಾನ, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯಗಳನ್ನು ಕರುಣಿಸು. ಶ್ರೀ ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ (ತೀರ್ಥರ) ಮತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಪಂಚಭೇದ ತತ್ವವನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ನಂಬುವಂತೆ ಮಾಡು. ನನ್ನ ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿ, ನಾಲಿಗೆ ಮುಂತಾದ ಸಕಲ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ವ್ಯಾಪಾರವೂ ಅಡ್ಡದಾರಿ ಹಿಡಿಯದೆ ನಿನ್ನ ಸೇವೆಗೇ ಮೀಸಲಾಗಿರಲಿ.
ಆದಿತಾಳ ಮತ್ತು ಜತೆ: ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ-ಭಯಗಳು ಬಂದರೂ ನಿನ್ನ ಮೇಲಿನ ನಿಷ್ಠೆ ತಪ್ಪದಿರಲಿ. ಒಂದು ವೇಳೆ ನನಗೆ ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮವಿದ್ದರೆ, ಹರಿವಿರೋಧಿಗಳಾದ ಭ್ರಷ್ಟ ಮತ್ತು ಮಿಥ್ಯಾ ಮತದವರ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಸದಿರು. ಕಾಯೇನ ವಾಚಾ ಮನಸಾ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನ ನಾಮಸ್ಮರಣೆ ಮಾಡುವ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಕರುಣಿಸು ಎಂದು ವಿಜಯವಿಠ್ಠಲನಲ್ಲಿ ದಾಸರು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಅರ್ಥ (Meaning Parawise)
೧. ಧ್ರುವತಾಳ (ಅಪೇಕ್ಷೆಗಳಿಲ್ಲದ ಅನನ್ಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ)
ಅರ್ಥ: ಅಪಾರವಾದ ಕಲ್ಯಾಣ ಗುಣಗಳ ನಿಧಿಯೇ (ಸಾಗರವೇ) ಆದ ಶ್ರೀಹರಿಯೇ, ಆಲಿಸು! ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುವಿನ ಮೇಲೆ ಅಪೇಕ್ಷೆ (ಆಸೆ) ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಎಂದಿಗೂ, ಯಾವುದೇ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುವ ದೊರೆಯಾಗಲು (ಭೂಪಾಲನಾಗಲು) ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕೇವಲ ಅತ್ಯಂತ ಸರಳವಾದ ಕೌಪೀನವನ್ನು (ಅಲ್ಪ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು) ಧರಿಸಿ ಬದುಕುವ ಸನ್ಯಾಸ/ವೈರಾಗ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೇ ನನಗೆ ಕರುಣಿಸು ಸ್ವಾಮಿ. ನನ್ನೊಳಗೆ ಇರುವ ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧಾದಿ ಕೋಪದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಬೇರು ಸಮೇತ ಕಿತ್ತು ಹಾಕು; ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡು, ಇದನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಳಕಳಿಯಿಂದ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.
ನನಗೆ ಬರುವ ಸಂಸಾರದ ತ್ರಿವಿಧ ತಾಪತ್ರಯಗಳನ್ನು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸು ಮತ್ತು ಆಪತ್ತಿನ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಕರುಣಿಸು. ನನಗೆ ಮೋಕ್ಷವೂ (ಅಪವರ್ಗ) ಬೇಡ; ಅದರ ಬದಲಾಗಿ ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ನಿನ್ನ ಪಾದದ ನಖಗಳೆಂಬ ದೀಪದ ಪ್ರಕಾಶದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಆನಂದದಿಂದ ಲೋಲಾಡುವಂತೆ (ಮುಳುಗಿರುವಂತೆ) ಮಾಡು. ಶ್ರೀ ಪರಮಾತ್ಮನೇ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ ವಿಶ್ವಾಸ-ನಂಬಿಕೆಗಳು ಹುಟ್ಟುವಂತೆ ಉತ್ತಮವಾದ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು (ಸದಮತಿ) ಕರುಣಿಸು. ನನ್ನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಪಾಪದ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿ ಕೆಡಹಬೇಡ ಚೆನ್ನನೇ (ಸುಂದರನೇ). ನನ್ನ ಸದ್ಗತಿಗೆ ನಿನ್ನ ಪವಿತ್ರವಾದ ನಾಮಸ್ಮರಣೆಯೊಂದೇ ಏಕೈಕ ಉಪಾಯವಾಗಿದೆ. ನಾನಾ ರೂಪಗಳಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನು ತುಂಬಿರುವ ನಮ್ಮ ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣ ವಿಜಯವಿಠ್ಠಲನೇ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಸರ್ವಕಾಲದಲ್ಲೂ ನಿನ್ನದೇ ಆಗಿರಲಿ (ನಿನ್ನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲೇ ಇರಲಿ).
೨. ಮಟ್ಟತಾಳ (ಹರಿದಾಸರ ಪಾದಸೇವೆಯ ಮಹಾತ್ಮೆ)
ಅರ್ಥ: ಓ ದೇವನೇ, ನಿನ್ನ ಪರಮ ಭಕ್ತರಾದ ಹರಿದಾಸರು ಧರಿಸಿ ಹರಿದುಹೋದ ಹಳೆಯ ವಸ್ತ್ರಗಳೇ (ಪೊದ್ದ ವಸನ) ನನಗೆ ಉಡಲು ಸಿಗಲಿ. ನಿನ್ನ ದಾಸರು ಉಂಡುಳಿಸಿದ ಅನ್ನದ ಎಂಜಲೇ ನನಗೆ ಪರಮ ಪ್ರಸಾದವಾಗಲಿ. ನಿನ್ನ ದಾಸರ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದ ಪಾದೋದಕವೇ ನನಗೆ ತೀರ್ಥವಾಗಲಿ. ನಿನ್ನ ದಾಸರು ಧರಿಸಿ ತೆಗೆದಿಟ್ಟ ಆಭರಣಗಳೇ ನನಗೆ ಭೂಷಣವಾಗಲಿ. ನಿನ್ನ ದಾಸರು ನಡೆದಾಡಿದ (ಚರಿಸಿದ) ಉತ್ತಮವಾದ ಪುಣ್ಯಭೂಮಿಯ ಧೂಳೇ ನನಗೆ ಸಮಸ್ತ ಪುಣ್ಯನಿಧಿಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಲಿ. ನಿನ್ನ ದಾಸರು ನುಡಿದ ಮಾತುಗಳೇ ನನಗೆ ಮಹತ್ತರವಾದ ಉಪದೇಶಗಳಾಗಲಿ. ನಿನ್ನ ದಾಸರು ಕೇಳುವ ಹರಿಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದೇ ನನಗೆ ಪರಮ ಸಂತೋಷ (ಹರುಷ).
ನಿನ್ನ ದಾಸರ ಬಾಯಿಂದ ಬರುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾತುಗಳೂ ಸಹ ನನಗೆ ಸಕಲ ವೇದಗಳ ವಾಕ್ಯಗಳಿದ್ದಂತೆ (ಶ್ರುತಿ ವಚನ). ನಿನ್ನ ದಾಸರು ಮಾಡುವ ಲೀಲೆ-ಕ್ರೀಡೆಗಳು ನನಗೆ ಸುಂದರವಾದ ಪುಷ್ಪದ ಮಾಲೆಯಂತಿರಲಿ. ಆ ದಾಸರ ಕರುಣೆಯ ನೋಟವೇ ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ವಿಘ್ನಗಳು ಭೇದಿಸಲಾರದ 'ವಜ್ರ ಕವಚ'ವಾಗಲಿ. ನಿನ್ನ ದಾಸರ ದರ್ಶನಭಾಗ್ಯವೇ (ಸಂದರುಶನ) ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಲಾಭ. ಅವರ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಕೇಳುವುದೇ ನನಗೆ ಪರಮ ಸ್ಪೂರ್ತಿ. ಅಂತಹ ಮಹಾತ್ಮರ ಸತ್ಸಂಗವು ನನ್ನ ಸಮಸ್ತ ಮಹಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು (ಮಹದುರಿತ) ಭಂಗ ಮಾಡುವಂತದ್ದಾಗಲಿ. ನಿನ್ನ ನೇರವಾದ ಭಕ್ತಿಗಿಂತಲೂ, ನಿನ್ನನ್ನು ನಂಬಿದ ದಾಸರ ಪಾದಕಮಲಗಳಲ್ಲಿ (ಪಾದವನ್ನಜದಲಿ) ಭಕ್ತಿ ಮಾಡುವುದೆಂದರೆ ನನಗೆ ಅತಿಯಾದ ಪ್ರೀತಿ. ನನ್ನನ್ನು ಮನ್ನಿಸು, ಮನಮೋಹಕನಾದ ವಿಜಯವಿಠ್ಠಲನೇ, ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ನನಗೆ ಇದಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿ ಮಾತುಗಳಿಲ್ಲ (ಬೇರೆ ಬೇಡಿಕೆಗಳಿಲ್ಲ).
೩. ತ್ರಿವಿಡತಾಳ (ಅನುಭವದ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸನ್ಮಾರ್ಗದ ಯಾಚನೆ)
ಅರ್ಥ: ಓ ಸ್ವಾಮಿ, ನನಗೆ ಕೇವಲ ಒಣ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡಬೇಡ; ಅಂತರಂಗದ ಸ್ವಂತ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ನಿಲುಕುವಂತಹ ದೃಢವಾದ ಭಕ್ತಿ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು (ವಿರಕುತಿ) ಕರುಣಿಸು. ದಿನದ ಇರಳು-ಹಗಲು (ರಾತ್ರಿ-ಹಗಲು) ಎನ್ನದೆ ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನ ದಾಸರ ದಾಸನಾಗಿ ಅವರ ಅನುಗ್ರಹದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕುವಂತೆ ಮಾಡು. ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳ ಅನುಚಿತ ಕರ್ಮಗಳ ನೆನಪುಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆಸಿ, ಸದಾಕಾಲವೂ ಯಾವುದೇ ಅನುಮಾನಗಳಿಲ್ಲದ ಶ್ರೀ ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ (ಅನುಮಾನ ತೀರ್ಥರ - ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮದಾನಂದತೀರ್ಥರ ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ದಾಸರು ಬಳಸಿದ್ದಾರೆ) ಶುದ್ಧ ದ್ವೈತ ಮತದವರನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡು.
ಜೀವ-ಪರಮಾತ್ಮರ ಭೇದ ಮುಂತಾದ 'ಪಂಚಭೇದ' ತತ್ವವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದು, ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಸನ್ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಡೆಯುವಂತೆ ಮಾಡು. ಈ ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಾಗ ಇದರೊಳಗಿನ ಒಂದೇ ಒಂದು ತತ್ವಕ್ಕಾದರೂ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂದೇಹ (ಅನುಮಾನ) ಬಾರದಂತೆ ದೃಢವಾದ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಕರುಣಿಸು. ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲದ (ಅನುಪಮ) ಚರಿತ್ರೆಯುಳ್ಳ ಶ್ರೀ ವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯನೇ, ಅಂದು ಕೃಷ್ಣಾವತಾರದಲ್ಲಿ ಉಪೇಂದ್ರನಾಗಿ (ಅನುಜನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ) ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನಾದ ಇಂದ್ರನನ್ನು (ಸುರಪತಿಯನ್ನು) ಕಾಯ್ದ ದೇವನೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.
೪. ಅಟ್ಟತಾಳ (ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಪರಿಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಶರಣಾಗತಿ)
ಅರ್ಥ: ನನ್ನ ಕೈ (ಕರ), ಕಣ್ಣುಗಳು (ನಯನ), ಕಿವಿಗಳು (ಕರ್ಣ), ಪಾದಗಳು (ಚರಣ), ಮುಖ (ವದನ), ಮೂಗು (ನಾಸ), ಮತ್ತು ನಿಯಮದ ಮರ್ಯಾದೆಯಲ್ಲಿರಬೇಕಾದ ನಾಲಿಗೆ ಸೇರಿದಂತೆ, ನನ್ನ ನಾನಾ ಪ್ರಕಾರದ ಜ್ಞಾನೇಂದ್ರಿಯ ಹಾಗೂ ಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯಗಳು ಚಲಿಸುವ (ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ) ಸಕಲ ವ್ಯಾಪಾರಗಳೂ ಸಹ ಅಂತರಂಗ ಮತ್ತು ಬಹಿರಂಗ ಎರಡರಲ್ಲೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪರಿಶುದ್ಧವಾಗಿರಲಿ.
[Image showing a traditional oil lamp burning brightly with a clear, steady golden flame inside a serene, clean prayer alcove, symbolizing the absolute focus and purity of inner consciousness]
ಹರಿಯೇ, ನನ್ನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಯಾವುದೇ ಕೊಂಕು (ಅಡ್ಡದಾರಿ) ಹಿಡಿಯದೆ ಕೇವಲ ನಿನ್ನ ಸೇವೆಗೇ ಪರವಾಗಿ (ಮೀಸಲಾಗಿ) ಇರಲಿ. ನಾನು ಎಷ್ಟೇ ದುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಅಲ್ಪನಾಗಿದ್ದರೂ (ತರುಳನಾಗಿದ್ದರೂ), ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ನಿನ್ನ ಕರುಣೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕರೆದು ನಿನ್ನ ಪರಮ ಭಕ್ತರ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು. ಕರುಣಾಕರ ಮೂರ್ತಿಯಾದ ವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯನೇ, ಚಿರಕಾಲದವರೆಗೆ ನನಗೆ ಇಂತಹ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ವರವನ್ನೇ ಪಾಲಿಸು ತಂದೆ.
೫. ಆದಿತಾಳ (ಸಂಕಟದಲ್ಲೂ ನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಜನ್ಮರಾಹಿತ್ಯದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ)
ಅರ್ಥ: ಸತ್ಪುರುಷರನ್ನು (ಶಿಷ್ಟರನ್ನು) ಸಲಹುವುದು ಮತ್ತು ದುಷ್ಟರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುವುದು ನಿನ್ನ ಸಹಜ ಗುಣ. ನಿನ್ನ ಈ ಲೀಲೆಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಪ್ರಾರಬ್ಧದಿಂದ ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟಗಳು ಬಂದರೂ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಸಂತುಷ್ಟವಾಗಿರಲಿ (ದುಃಖಿಸದಿರಲಿ). ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ಭಯದ ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಎದುರಾದರೂ, ನಿನ್ನ ಮೇಲಿರುವ ನನ್ನ ಭಕ್ತಿ-ನಿಷ್ಠೆಗಳು ಮನಮುಟ್ಟಿ ದೊರಕಲಿ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸಕಲ ಅನಿಷ್ಟಗಳೂ (ಕೆಡುಕುಗಳು) ದೂರಾಗಲಿ. ಈ ಜನ್ಮದ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳ ತರುವಾಯ ನನಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಜನ್ಮ ಪುಟ್ಟುವುದಿದ್ದರೆ (ಹುಟ್ಟುವುದಿದ್ದರೆ), ನಿನ್ನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವ ಸದಾಚಾರ ಭ್ರಷ್ಟರಾದ, ಸುಳ್ಳು ತತ್ವಗಳನ್ನು ಸಾರುವ ಮಿಥ್ಯಾ ಮತದವರ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನನ್ನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಬೇಡ.
ನನ್ನ ಪ್ರಾರಬ್ಧದ ಕಾರಣದಿಂದ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಎಷ್ಟೇ ಕಷ್ಟದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟರೂ, ಅದು ನನಗೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಮೃಷ್ಟಾನ್ನ ಭೋಜನವನ್ನು ಉಂಡಷ್ಟೇ ಸಂತೋಷವನ್ನು (ಹೃಷ್ಟ) ತರುವಂತೆ ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯ ನೋಟವನ್ನು ಬೀರು ಅಯ್ಯ. ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಎಷ್ಟೇ ಕಾಲ ಬದುಕಿದ್ದರೂ, ಪಾಪದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಭಂಗಪಡುವಂತೆ (ಅವಮಾನ ಹೊಂದುವಂತೆ) ಮಾಡದಿರು. ವಿಶ್ವರೂಪಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿ ವಿಜಯವಿಠ್ಠಲನೇ, ಅದೃಷ್ಟ ನಾಮಕನಾದ (ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದಂತೆ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಕರುಣಿಸುವ) ಶ್ರೀಹರಿಯೇ, ನನ್ನ ಇಷ್ಟಾರ್ಥವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು.
ಜತೆ (ಮುಕ್ತಾಯ)
ಅರ್ಥ: ಕಾಯೇನ (ಶರೀರದಿಂದ), ವಾಚಾ (ಮಾತಿನಿಂದ) ಮತ್ತು ಮನಸಾ (ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ) ನಿರಂತರವಾಗಿ 'ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣ' ಎಂದು ನಾಮಸ್ಮರಣೆ ಮಾಡುವ ದಿವ್ಯ ಚಿಂತನೆಯು ನನಗೆ ಸದಾಕಾಲವೂ ಇರಲಿ, ಓ ವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯನೇ ಆಶೀರ್ವದಿಸು.
***
This exceptionally moving and emotionally raw devotional masterpiece, Prārthanā Bhāga Suḷādi, was composed by the great titan of the Haridasa movement, Sri Vijaya Dasaru (Ankita: Vijaya Viṭhṭhala).
This composition is highly regarded as the absolute gold standard for Dāsa Bhratya Bhāva (the attitude of being a servant of the servants of God). Instead of seeking material empires, heavenly pleasures, or even ultimate liberation (Mōkṣa), Sri Vijaya Dasaru explicitly begs the Lord to strip him of worldly status. He requests to be granted only a loincloth (Kaupīna) for clothing, the leftover food of authentic saints, and an unshakeable devotion directed toward the feet of the Lord’s devotees, rather than just the Lord Himself.
Summary
In this grand prayer of total self-effacement, Sri Vijaya Dasaru structures his surrender:
Dhruva and Matta Talas establish that the poet values a life of total material renunciation over an earthly monarchy. He outright refuses final liberation (Mōkṣa), preferring to remain suspended in the reflection of the light radiating from the Lord's toenails. He boldly declares that the dust of the feet of the Haridasas, their discarded clothing, and their leftover food (Eñjalu) are infinitely more sanctifying than all the treasures of the earth.
Trivida and Atta Talas demand experiential spiritual knowledge (Anubhavada Jñāna) over dry academic learning. The poet prays for deep fidelity to the absolute dualistic philosophy (Pañca Bhēda) of Sri Madhvacharya. He begs that his physical senses—eyes, ears, tongue, and feet—be structurally aligned with divine service, steering clear of worldly distortions.
Adi and Jate Talas demonstrate absolute spiritual resilience. The poet asks that even if his destiny brings immense physical hardship, his mind should perceive it as a sumptuous royal feast, provided his internal focus on the Lord remains unbroken. His only real terror is the prospect of being reborn into the households of spiritual hypocrites or anti-theists. He concludes with a plea for uninterrupted mindfulness of Krishna across thought, word, and deed.
Section-wise Meaning
1. Dhruva Tala (The Refusal of Sovereignty and the Request for Renunciation)
apēxa eṇnadide mattoṃdāvudu illa | apāra guṇanidhi avadhariso |
bhūpālanāguvadu eṃdigeṃdige olle | kaupīnavirali enage saṃtatadalli svāmi |
kōpāve bērarasi kitti kaḍēge māḍu | kāpāḍu ide niṃna bēḍikoṃbe |
tāpatrayaṃgaḷu tāḷuvaṃte prērisi | āpattu kālakke dhairyavīyo |
apavargave olle anudina niṃna naxa | dīpada beḷaginalli lōlyāḍiso |
śrī paramātmane niṃnalli viśvāsa - | vā puṭṭuvaṃte sadamati pāliso |
pāpa mārgakke eṇna keḍahalāgadu chenna | ūpāya niṃnadōṃde nāma gatige |
gōpālakṛṣṇa naṃma vijayaviṭhṭhala nānā | rūpane sarvada manasu niṃnadāgali ॥ 1 ॥
Meaning: O boundless Ocean of flawless auspicious virtues (Apāra Guṇanidhi), hear my plea! I swear across existence that I harbor absolutely no other underlying desires (Apēkṣe) or hidden motives. I completely and permanently refuse to ever become a ruler of the earth (Bhūpāla) at any point in time. Instead, O Master, bless me with a state of absolute ascetic simplicity, where a mere loincloth (Kaupīna) is my only permanent clothing. Reach deep into my psyche and pull out the roots of my inner enemies, like anger and lust; shield me from them—this is the singular, burning charity I beg of You.
When the three-fold miseries of life (Tāpatraya) inevitably strike my body, spark an internal resilience within me to endure them silently, and reinforce my spine with unyielding courage (Dhairya) during crises. I explicitly do not even want absolute liberation (Apavarga) from birth if it means missing Your service; instead, allow my soul to remain perpetually suspended, playing like a child within the brilliant golden illumination radiating from the lamp of Your toenails (Naxa Dīpa). O Supreme Soul, bless me with a clean, clear intellect (Sadamati) that naturally generates unconditional, unshakeable trust in Your sovereignty. Never allow my steps to falter down the pathway of degradation, O beautiful One (Cenna). Chanting Your holy name is my one and only vehicle for salvation. O Gōpālakṛṣṇa, our Vijaya Viṭhṭhala, who fills this universe in multi-layered forms, let my mind belong entirely to You for all of time.
2. Matta Tala (The Aristocracy of Serving the Servants)
niṃna dāsaru podda vasanave enagāgali | niṃna dāsaru uṃḍa eṃjalu enagāgali |
niṃna dāsara pādōdakave enagāgali | niṃna dāsaru iṭṭābharaṇave enagāgali |
niṃna dāsaru charisida uttama bhūmi | puṇya nidhigaḷella enagāgali dēva |
niṃna dāsaru pēḷiddade maha upadēśa | niṃna dāsaru kēḷiddade enage haruṣa |
niṃna dāsara mātu sakala śṛti vachana | niṃna dāsara līle enage puṣpada māle |
niṃna dāsara karuṇā enage vajra kavacha | niṃna dāsara saṃdaruśanave lābha |
niṃna dāsara kīrti enage parama spūrti | niṃna dāsara saṃga mahadurita bhaṃga |
niṃna bhakutigīṃta niṃna dāsara pāda | vaṇnajadali bhakuti eṇnagadu balu prīti |
maṃnisu mōhaṃna vijayaviṭhṭhala channa | iṃnu idallade prati mātugaḷillā ॥ 2 ॥
Meaning: O Lord, let the old, discarded, and tattered rags (Podda Vasana) worn by Your authentic devotees be my royal robes. Let the leftover food crumbs (Eñjalu) left behind on their plates be my daily divine feast. Let the water that has washed their holy feet (Pādōdaka) be my cleansing elixir. Let the ornaments they have discarded be my finest jewelry. The very soil (Bhūmi) upon which Your devotees have set foot is, to me, the ultimate repository of spiritual treasures (Puṇya Nidhi). The casual, spontaneous statements made by Your devotees are my highest scriptural initiations (Maha Upadēśa), and listening to the pastimes of Your glory that delight their ears is my purest ecstasy.
To my ears, the everyday speech of Your servants carries the literal weight and sanctity of the entire body of Vedic revelation (Śṛti Vacana). The playful, unstructured interactions of Your saints are like a fresh garland of flowers around my neck. The protective gaze of their collective mercy acts as a completely impenetrable diamond armor (Vajra Kavaca) guarding my soul. The mere sight (Sandaruśana) of an authentic devotee is my supreme financial profit. Celebrating their global glory is my ultimate internal inspiration, and physical proximity to their association (Saṅga) completely shatters my deepest karmic sins (Mahadurita). I declare with absolute clarity that over and above direct, unmediated devotion toward Your person, harboring absolute devotion toward the lotus feet of Your servants (Dāsa Pāda Vannaja) brings me the deepest joy! Accept this confession, O captivating Master, Vijaya Viṭhṭhala. Beyond these raw words, I have no secondary negotiations or alternate demands to present before You.
3. Trivida Tala (The Integration of Realization and Rational Philosophy)
anubhavavāda bhakuti anubhavavāda jñāna | anubhavavāda virakuti ittu |
anudinadali niṃna dāsara dāsana | anugrahadali iddu iraḷu hagalu |
anuchita karmada hoḷeta maredu sada | anumāna tīrthara matadavara |
anusarisi paṃcha bhēdave tiḷidu āvāga | anuguṇyanāgi sumārgaviḍidu |
anupatya idaroḷu oṃdakkādarū enage | anumānavāgadaṃtīyo manasu |
anupama charita śrīvijayaviṭhṭhalarēya | anujanāgi surapatiya kāyida dēva ॥ 3 ॥
Meaning: O Master, do not hand me dry, theoretical concepts; enrich my soul with deeply felt, internalized devotion (Anubhavavāda Bhakti), directly realized wisdom (Anubhavavāda Jñāna), and authentic, experiential detachment (Anubhavavāda Virakuti). Let me live out my days and nights permanently under the shade of the grace of the servant of Your servants. Completely erase from my memory the internal flashes and residual yearnings of my past inappropriate actions (Anucita Karma).
Allow me to perfectly align myself with the rigorous, logical followers of Sri Madhvacharya (Anumāna Tīrtha—used here by the poet to denote the logical and faultless school of Sri Anandatirtha). Let me deeply internalize the absolute reality of the five-fold structural differences (Pañca Bhēda—the eternal distinctions between God and soul, soul and soul, matter and God, matter and soul, and matter and matter), holding closely to this sublime path in total harmony with my soul's nature. Ensure that my mind never harbors even a microscopic sliver of doubt (Anumāna) regarding any aspect of this philosophy. O King Sri Vijaya Viṭhṭhala, whose historic character is entirely matchless (Anupama Carita), You are the primordial Divine Being who manifested as the younger brother (Upendra/Vamana) to rescue Indra, the ruler of the celestials (Surapati). Rescue me as well!
4. Atta Tala (The Purification and Alignment of the Sensory Axis)
kara nayana karṇa charana vadana nāsa | mariyāde nālige taruvāya nānā |
pari pari iṃdriya charisuva vyāpārā | pariśuddhavāgi aṃtara bāhiravēlla |
hari niṃna paravāgi irali koṃkāgadē | duruḷa taruḷa nānādaru nōḍi dayadiṃda |
karadu niṃnavaroḷu iratakkavana māḍu | karuṇākara mūrti vijayaviṭhṭhalarēya |
chirakāladalli iṃtha varavaṃne pālisu ॥ 4 ॥
Meaning: Let my hands (Kara), my eyes (Nayana), my ears (Karṇa), my feet (Caraṇa), my face (Vadana), my nose (Nāsa), and my tongue (Nālige)—which must operate within the boundary of scriptural dignity—be entirely purified. Let the collective operations of all my distinct sensory and motor organs be thoroughly purged of material contamination, both internally within my subconscious mind and externally in the physical world.
[Image showing a traditional oil lamp burning brightly with a clear, steady golden flame inside a serene, clean prayer alcove, symbolizing the absolute focus and purity of inner consciousness]
O Hari! Let the biological functions of my body be oriented exclusively toward Your service (Niṃna paravāgi), without veering into any distorted, crooked material habits (Koṅku). Even if I am fundamentally stubborn, wicked (Duruḷa), or entirely childish and ignorant (Taruḷa), look past my flaws with unconditioned compassion. Call out to me, lift me up, and place me firmly within the inner circle of Your dedicated devotees. O Ocean of Mercy, King Vijaya Viṭhṭhala, preserve this specific orientation within me across the expanse of time.
5. Adi Tala (The Equanimity of Devotion under Crisis)
śiṣṭara pālipadu duṣṭara baḍivadu | kaṣṭavādaru saṃtuṣṭavāgali enage |
eṣṭu bhaya baṃdarū niṣṭhe niṃnalli mana | muṭṭi dorakali ariṣṭa dūrāgali |
iṣṭāra taruvāya puṭṭuvadiddare | bhraṣṭamithya matadavara hoṭṭeyōḷagidadiru |
kaṣṭadoḷage eṇna iṭṭare ade nitya | mṛṣṭāṇna uṃḍaṃte hṛṣṭa tōruvadayya |
sṛṣṭiyoḷage nānu eṣṭu kāla uḷḷarū | meṭṭisadiru pāpada baṭṭi bhaṃgavannu |
kṛṣṇa mūruti vijayaviṭhṭhala viśvarūpa | iṣṭārtha koḍu adṛṣṭa nāmaka hari ॥ 5 ॥
Meaning: Guarding the virtuous (Śiṣṭa) and decimating the wicked (Duṣṭa) is Your eternal cosmic law. Therefore, if my past destiny delivers immense physical distress (Kaṣṭa) onto my lap as a part of Your design, let my heart remain profoundly content and smiling through it. No matter how many terrifying terrors (Bhaya) block my horizon, let my absolute fidelity (Niṣṭhe) toward Your presence lock into my soul with intense intimacy, casting away all cosmic evils (Ariṣṭa).
Once this current physical life expires, if I am absolutely destined to be reborn into this world, I beg of You: do not deposit my soul inside the womb (Hoṭṭe) of moral renegades or those who preach deceptive, anti-theistic philosophies (Mithyā Mata). If You choose to plunge me into the deepest furnace of worldly adversity, Your grace will ensure that my inner being experiences that suffering as though it were a daily, multi-course royal feast (Mṛṣṭānna), leaving me radiant with joy (Hṛṣṭa)! For as many years as I am destined to walk across this creation, never allow my feet to step onto the path of sin that ends in public humiliation and spiritual bankruptcy. O dark-hued Lord Krishna, Vijaya Viṭhṭhala of universal proportions (Viśvarūpa), You are the mystical indweller who operates unseen (Adṛṣṭa), orchestrating our fortunes—fulfill this ultimate desire of mine.
Jate (The Perpetual Anchor)
mano vāchā kāyadalli kṛṣṇaneṃdeṃbo | neneve enage irali vijayaviṭhṭhalarēya ॥
Meaning: Let this singular, burning mindfulness—proclaiming "Krishna! Krishna!" across the unified axis of my mind (Manas), my speech (Vācā), and my physical body (Kāya)—remain anchored within me forever, O Emperor Vijaya Viṭhṭhalarēya!
***
