ರಾಗ ಅಠಾಣ
Audio by Mrs. Nandini Sripad
CLICK-> INDEX ದೇವರನಾಮ ಕೇಳಿ ಕಲಿಯಲು ಲಿಂಕ್ LINKS TO LEARN DEVARANAMA
or just scroll down for other devaranama
ಮೊದಲಕಲ್ಲು ಶ್ರೀಶೇಷದಾಸಾರ್ಯ(guruvijaya vittala ankita) ವಿರಚಿತ ಶ್ರೀಹರಿಯ ಸ್ತೋತ್ರ ಸುಳಾದಿ
ಧ್ರುವತಾಳ
ಅರಹು ಮರುಹುಗಳಿಗೆ ಕಾರಣ ನೀನೆ ದೇವಾ
ನಿರುಪಮ ಮಹಿಮನೆ ನಿತ್ಯ ತೃಪ್ತ
ಪರಮಾಣುಗಳಿಗೆ ಕಾಲ ಕರ್ಮಾನುಸಾರದಿಂದ
ಎರಡು ದ್ವಾರದಿಂದ ಮುಖ್ಯ ನೀನೆ
ಅರಹು ಮರುಹು ಇತ್ತು ಜೀವರ್ಗೆ ಸುಖ ದುಃಖ
ಪರಿವ್ರಾತಗಳುಣಿಪ ನೇಮದಂತೆ
ಪರಮ ಸುಖಹೇತು ಅರುಹು ಎನ್ನಲಿ ಬೇಕು
ಪರಮ ದುಃಖಹೇತು ಮರಹು ಎನ್ನು ಈ
ತೆರವಾದ ಬಗೆಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಹೊರತಾಗಿ
ಅರುಹು ಮರಹು ಎನ್ನ ಆಧೀನವೋ ?
ಅರುಹು ಮರಹು ಜೀವರಾಧೀನ ನೆಂದು ನುಡಿಯೆ
ಹರಿ ನಿನ್ನ ಕರ್ತೃತ್ವಕ್ಕೆ ಕೊರತೆ ಬಾಹದೆ
ವರಲುತಿವೆ ನೋಡು ಆ ವೇದ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು
ಸಿರಿಪತಿ ನಿನ್ನ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ
ಹೊರಗೆ ಬಿಟ್ಟ ಶ್ವಾಸ ಒಳಗೆ ಕೊಂಬುವವರಿಲ್ಲ
ಸರಸಿಜ ಭವ ಹರ ಸುರರ ಮಧ್ಯ
ಸುರರಾದಿಗಳ ಧೊರಿಯೆ ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯ
ಬರಿದೆ ಯಾತಕೆ ಎನ್ನ ದೂರುವದು ॥ 1 ॥
ಮಟ್ಟತಾಳ
ಹಿತಮಾಡಿ ನನಗೆ ಸಥಿಯಲಿ ಬೋಧಿಸಿದ
ಅತಿಶಯಗಳ ಸಕಲ ಮರದಿ ನೀನು ಎಂದು
ಮತಿವಂತನೆ ಎನ್ನ ಮೋಹಿಸಿದ್ಯೋ ನಿನ್ನ
ಚತುರತನಕೆ ನಾನು ನಮೊ ನಮೊ ನಮೊ ಎಂಬೆ ಯು -
ಕುತಿವಂತರ ಮಧ್ಯ ನಿನಗಿಂದಲಿ ಜಗದಿ
ಅತಿಶಯವಿಲ್ಲವೊ ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲ ನಿನ್ನ
ಯತಾರ್ಥವ ನಾನು ವರ್ಣಿಸಬಲ್ಲೆನೆ ॥ 2 ॥
ತ್ರಿವಿಡಿತಾಳ
ಒಳಗೊಂದು ಹೊರಗೊಂದು ನುಡಿವ ಜನರುಗಳ
ನೆಲಿಯಾದ ಪ್ರಿಯನೆಂದು ನುಡಿವರಯ್ಯಾ
ಇಳೆಯೊಳಗೀ ಮಾತು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ ನೋಡು
ಮಲಿನ ರಹಿತವಾದ ಕರುಣಿ ನೀನು
ಒಳಗೊಂದು ಹೊರಗೊಂದು ನುಡಿದು ಬರಿದೆ ಎನ್ನ
ಬಳಲಿಸಿ ನೋಡುವದು ಘನತೆ ಏನೋ
ಒಳಗೆ ವ್ಯಾಪಕನಾಗಿ ಸುರರಿಂದ ಪ್ರೇರಿಸದೆ
ಕಲಿಮುಖ ದನುಜರ ದ್ವಾರದಿಂದ
ಬಲವತ್ತರವಾದ ಅಜ್ಞಾನ ಪ್ರಕಟಿಸಿ ನೀ
ಮಲಿನ ಸಹಿತ ಕಾಮ ಕ್ರೋಧವಿತ್ತು ನಿ -
ರ್ಮಲವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತಿರೋಧಾನವ ಮಾಡಿ
ಜಲಜನಾಭನೆ ನೀನು ಸುಳಿಯದಲೇ
ನೆಲೆಯಾಗಿ ನಿಂದು ಕರ್ಮ ಕಾಲಾನುಸಾರವಾಗಿ
ನಳಿನನಾಭನೆ ಇನಿತು ನೀನೇ ಮಾಡಿ
ತಿಳಿಯದಾ ನರನಂತೆ ಮರದಿ ನೀನೆಂದು ಎನ್ನ
ಹಲವು ಪರಿಲಿ ನುಡಿದು ಹಂಗಿಸುವರೇ
ಶಿಲೆಯ ಪ್ರತಿಮೆಯಲ್ಲಿ ವರಶಾಪದ ಕೃತ್ಯ
ಶಿಲೆಯಾಧಿಷ್ಠಿತನಾದ ದೇವಗಲ್ಲದೆ
ಶಿಲೆಗೆ ಸಹಜವನ್ನು ಎಂದಿಗಾದರೂ ನೋಡ
ತಿಳಿವದು ಇದರಂತೆ ಎನ್ನ ಜ್ಞಾನ
ಚಲನ ಕೃತ್ಯವ ತೋರ್ಪ ಸೂತ್ರಧಾರನ ಕೈಯ್ಯ
ಚಲಿಸುವ ದಾರುಮಯ ಬೊಂಬೆಯನ್ನು
ತಿಳಿಯದ ನರನೊಬ್ಬ ಬರಿದೆ ದೂಷಿಸಲದಕೆ
ವಳಿತು ನಡತಿ ನಡಿಯಲೊಶವೆ ಹರಿಯೆ
ಚಲನಾದಿಗಳ ತೋರ್ಪ ಪುರುಷನಿಂದಲಿ ಅದಕ
ವಳಿತಾದ ಕೀರ್ತ್ಯಾಕೀರ್ತಿ ಬರುವದಯ್ಯಾ
ಒಳಗೆ ವ್ಯಾಪಕನಾಗಿ ದೈತ್ಯರಿಂದಲಿ ಎನಗೆ
ಮಲತ ಮರುಹು ಇತ್ತು ಯುಕುತಿಯಿಂದ
ಲೀಲೆ ಮಾಳ್ಪನಾಗಿ ನೀನೆ ಮರತೆ ಎಂದು
ಜಲಜ ನಯನ ಎನ್ನ ದೂರುವರೇ
ನಳಿನಸಂಭವಜನಕ ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯ
ಮೂಲ ಕಾರಣ ನೀನೆ ಅರುಹು ಮರುಹುಗಳಿಗೆ ॥ 3 ॥
ಅಟ್ಟತಾಳ
ಲೋಕವತು ನೀನು ಲೌಕಿಕ ಮಾಳ್ಪದು ಥರವಲ್ಲ ಥರವಲ್ಲ
ಏಕಮೇವ ನಿನ್ನ ಮೋಹದ ಶಕುತಿಯು
ಲೋಕೇಶ ಮೊದಲಾದ ಸುರರು ಮೋಹಿಸುವರು
ಕಾಕು ನರನು ನಾನೆಂತು ದಾಟುವೆನು
ಗೋಕುಲಾಂಬುಧಿ ಚಂದ್ರ ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯ
ಸಾಕಾರ ರೂಪನೇ ಸತತ ಮಂಗಳಕಾಯಾ ॥ 4 ॥
ಆದಿತಾಳ
ಪಾಹಿ ಪಾಹಿ ತವ ರೂಪಕ್ಕೆ ನಮೊ ನಮೊ
ಪಾಹಿ ಪಾಹಿ ತವ ಸುಗುಣಕ್ಕೆ ನಮೊ ನಮೊ
ಪಾಹಿ ಪಾಹಿ ತವ ಕ್ರೀಯಕ್ಕೆ ನಮೊ ನಮೊ
ಪಾಹಿ ಪಾಹಿ ತವ ಮೋಹಕ್ಕೆ ನಮೊ ನಮೊ
ಪಾಹಿ ಪಾಹಿ ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯ
ಪಾಹಿ ಪಾಹಿ ಸದಾ ಅಪರಾಧವೆಣಿಸದೆ ॥ 5 ॥
ಜತೆ
ಭಕ್ತರ ವಿಷಯದಿ ಯುಕುತಿ ಮಾಡದಲಿರೊ
ಭಕ್ತವತ್ಸಲ ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯ ॥
***
ಧ್ರುವತಾಳ
ಅರಹು ಮರುಹುಗಳಿಗೆ ಕಾರಣ ನೀನೆ ದೇವಾ
ನಿರುಪಮ ಮಹಿಮನೆ ನಿತ್ಯ ತೃಪ್ತ
ಪರಮಾಣುಗಳಿಗೆ ಕಾಲ ಕರ್ಮಾನುಸಾರದಿಂದ
ಎರಡು ದ್ವಾರದಿಂದ ಮುಖ್ಯ ನೀನೆ
ಅರಹು ಮರುಹು ಇತ್ತು ಜೀವರ್ಗೆ ಸುಖ ದುಃಖ
ಪರಿವ್ರಾತಗಳುಣಿಪ ನೇಮದಂತೆ
ಪರಮ ಸುಖಹೇತು ಅರುಹು ಎನ್ನಲಿ ಬೇಕು
ಪರಮ ದುಃಖಹೇತು ಮರಹು ಎನ್ನು ಈ
ತೆರವಾದ ಬಗೆಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಹೊರತಾಗಿ
ಅರುಹು ಮರಹು ಎನ್ನ ಆಧೀನವೋ ?
ಅರುಹು ಮರಹು ಜೀವರಾಧೀನ ನೆಂದು ನುಡಿಯೆ
ಹರಿ ನಿನ್ನ ಕರ್ತೃತ್ವಕ್ಕೆ ಕೊರತೆ ಬಾಹದೆ
ವರಲುತಿವೆ ನೋಡು ಆ ವೇದ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು
ಸಿರಿಪತಿ ನಿನ್ನ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ
ಹೊರಗೆ ಬಿಟ್ಟ ಶ್ವಾಸ ಒಳಗೆ ಕೊಂಬುವವರಿಲ್ಲ
ಸರಸಿಜ ಭವ ಹರ ಸುರರ ಮಧ್ಯ
ಸುರರಾದಿಗಳ ಧೊರಿಯೆ ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯ
ಬರಿದೆ ಯಾತಕೆ ಎನ್ನ ದೂರುವದು ॥ 1 ॥
ಮಟ್ಟತಾಳ
ಹಿತಮಾಡಿ ನನಗೆ ಸಥಿಯಲಿ ಬೋಧಿಸಿದ
ಅತಿಶಯಗಳ ಸಕಲ ಮರದಿ ನೀನು ಎಂದು
ಮತಿವಂತನೆ ಎನ್ನ ಮೋಹಿಸಿದ್ಯೋ ನಿನ್ನ
ಚತುರತನಕೆ ನಾನು ನಮೊ ನಮೊ ನಮೊ ಎಂಬೆ ಯು -
ಕುತಿವಂತರ ಮಧ್ಯ ನಿನಗಿಂದಲಿ ಜಗದಿ
ಅತಿಶಯವಿಲ್ಲವೊ ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲ ನಿನ್ನ
ಯತಾರ್ಥವ ನಾನು ವರ್ಣಿಸಬಲ್ಲೆನೆ ॥ 2 ॥
ತ್ರಿವಿಡಿತಾಳ
ಒಳಗೊಂದು ಹೊರಗೊಂದು ನುಡಿವ ಜನರುಗಳ
ನೆಲಿಯಾದ ಪ್ರಿಯನೆಂದು ನುಡಿವರಯ್ಯಾ
ಇಳೆಯೊಳಗೀ ಮಾತು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ ನೋಡು
ಮಲಿನ ರಹಿತವಾದ ಕರುಣಿ ನೀನು
ಒಳಗೊಂದು ಹೊರಗೊಂದು ನುಡಿದು ಬರಿದೆ ಎನ್ನ
ಬಳಲಿಸಿ ನೋಡುವದು ಘನತೆ ಏನೋ
ಒಳಗೆ ವ್ಯಾಪಕನಾಗಿ ಸುರರಿಂದ ಪ್ರೇರಿಸದೆ
ಕಲಿಮುಖ ದನುಜರ ದ್ವಾರದಿಂದ
ಬಲವತ್ತರವಾದ ಅಜ್ಞಾನ ಪ್ರಕಟಿಸಿ ನೀ
ಮಲಿನ ಸಹಿತ ಕಾಮ ಕ್ರೋಧವಿತ್ತು ನಿ -
ರ್ಮಲವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತಿರೋಧಾನವ ಮಾಡಿ
ಜಲಜನಾಭನೆ ನೀನು ಸುಳಿಯದಲೇ
ನೆಲೆಯಾಗಿ ನಿಂದು ಕರ್ಮ ಕಾಲಾನುಸಾರವಾಗಿ
ನಳಿನನಾಭನೆ ಇನಿತು ನೀನೇ ಮಾಡಿ
ತಿಳಿಯದಾ ನರನಂತೆ ಮರದಿ ನೀನೆಂದು ಎನ್ನ
ಹಲವು ಪರಿಲಿ ನುಡಿದು ಹಂಗಿಸುವರೇ
ಶಿಲೆಯ ಪ್ರತಿಮೆಯಲ್ಲಿ ವರಶಾಪದ ಕೃತ್ಯ
ಶಿಲೆಯಾಧಿಷ್ಠಿತನಾದ ದೇವಗಲ್ಲದೆ
ಶಿಲೆಗೆ ಸಹಜವನ್ನು ಎಂದಿಗಾದರೂ ನೋಡ
ತಿಳಿವದು ಇದರಂತೆ ಎನ್ನ ಜ್ಞಾನ
ಚಲನ ಕೃತ್ಯವ ತೋರ್ಪ ಸೂತ್ರಧಾರನ ಕೈಯ್ಯ
ಚಲಿಸುವ ದಾರುಮಯ ಬೊಂಬೆಯನ್ನು
ತಿಳಿಯದ ನರನೊಬ್ಬ ಬರಿದೆ ದೂಷಿಸಲದಕೆ
ವಳಿತು ನಡತಿ ನಡಿಯಲೊಶವೆ ಹರಿಯೆ
ಚಲನಾದಿಗಳ ತೋರ್ಪ ಪುರುಷನಿಂದಲಿ ಅದಕ
ವಳಿತಾದ ಕೀರ್ತ್ಯಾಕೀರ್ತಿ ಬರುವದಯ್ಯಾ
ಒಳಗೆ ವ್ಯಾಪಕನಾಗಿ ದೈತ್ಯರಿಂದಲಿ ಎನಗೆ
ಮಲತ ಮರುಹು ಇತ್ತು ಯುಕುತಿಯಿಂದ
ಲೀಲೆ ಮಾಳ್ಪನಾಗಿ ನೀನೆ ಮರತೆ ಎಂದು
ಜಲಜ ನಯನ ಎನ್ನ ದೂರುವರೇ
ನಳಿನಸಂಭವಜನಕ ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯ
ಮೂಲ ಕಾರಣ ನೀನೆ ಅರುಹು ಮರುಹುಗಳಿಗೆ ॥ 3 ॥
ಅಟ್ಟತಾಳ
ಲೋಕವತು ನೀನು ಲೌಕಿಕ ಮಾಳ್ಪದು ಥರವಲ್ಲ ಥರವಲ್ಲ
ಏಕಮೇವ ನಿನ್ನ ಮೋಹದ ಶಕುತಿಯು
ಲೋಕೇಶ ಮೊದಲಾದ ಸುರರು ಮೋಹಿಸುವರು
ಕಾಕು ನರನು ನಾನೆಂತು ದಾಟುವೆನು
ಗೋಕುಲಾಂಬುಧಿ ಚಂದ್ರ ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯ
ಸಾಕಾರ ರೂಪನೇ ಸತತ ಮಂಗಳಕಾಯಾ ॥ 4 ॥
ಆದಿತಾಳ
ಪಾಹಿ ಪಾಹಿ ತವ ರೂಪಕ್ಕೆ ನಮೊ ನಮೊ
ಪಾಹಿ ಪಾಹಿ ತವ ಸುಗುಣಕ್ಕೆ ನಮೊ ನಮೊ
ಪಾಹಿ ಪಾಹಿ ತವ ಕ್ರೀಯಕ್ಕೆ ನಮೊ ನಮೊ
ಪಾಹಿ ಪಾಹಿ ತವ ಮೋಹಕ್ಕೆ ನಮೊ ನಮೊ
ಪಾಹಿ ಪಾಹಿ ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯ
ಪಾಹಿ ಪಾಹಿ ಸದಾ ಅಪರಾಧವೆಣಿಸದೆ ॥ 5 ॥
ಜತೆ
ಭಕ್ತರ ವಿಷಯದಿ ಯುಕುತಿ ಮಾಡದಲಿರೊ
ಭಕ್ತವತ್ಸಲ ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯ ॥
***
1. Dhṛvatāḷa
Arahu maruhugaḷige kāraṇa nīne dēvā |
Nirupama mahimane nitya tṛpta |
Paramāṇugaḷige kāla karmānusāradiṃda |
Eraḍu dvāradiṃda mukhya nīne |
Arahu maruhu ittu jīvarge sukha duḥkha |
Parivrātagaḷuṇipa nēmadeṃte |
Parama sukhahētu aruhu ennali bēku |
Parama duḥkhahētu marahu ennu ī |
Teravāda bageyiṃda ninna horatāgi |
Aruhu maruhu enna ādhīnavō ? |
Aruhu maruhu jīvarādhīnaneṃdu nuḍiye |
Hari ninna kartṛtvakke korate bāhade |
Varalutive nōḍu ā vēda śāstragaḷu |
Siripati ninna vyatirikktavāgi |
Horage biṭṭa śvāsa oḷage koṃbuvarilla |
Sarasija bhava hara surara madhya |
Surarādigaḷa dhoriye guruvijayaviṭhṭhalarēya |
Baride yātake enna dūruvadu ॥ 1 ॥
2. Maṭṭatāḷa
Hitamāḍi nanage sathiyali bōdhisida |
Atiśayagaḷa sakala maradi nīnu eṃdu |
Mativaṃtane enna mōhisidyō ninna |
Chaturatnake nānu namō namō namō eṃbe yu - |
Kutivaṃtara madhya ninagiṃdali jagadi |
Atiśayavillavo guruvijayaviṭhṭhala ninna |
Yatārthava nānu varṇisaballene ॥ 2 ॥
3. Triviḍatāḷa
Oḷagoṃdu horagoṃdu nuḍiva janarugaḷa |
Neliyāda priyaneṃdu nuḍivarayyā |
Iḷeyoḷagī mātu sākṣiyāgide nōḍu |
Malina rahitavāda karuṇi nīnu |
Oḷagoṃdu horagoṃdu nuḍidu baride enna |
Baḷalisi nōḍuvadu ghanate ēnō |
Oḷage vyāpakanāgi surariṃda prērisade |
Kalimukha danujara dvāradiṃda |
Balavattaravāda ajñāna prakaṭisi nī |
Malina sahita kāma krōdhavittu ni - |
Rmalavāda jñānavannu tirōdhānava māḍi |
Jalajanābhane nīnu suḷiyadalē |
Neleyāgi niṃdu karma kālānusāravāgi |
Naḷinanābhane initu nīnē māḍi |
Tiḷiyadā naranaṃte maradi nīneṃdu enna |
Halavu parili nuḍidu haṃgisuvarē |
Śileya pratimēyalli varāśāpada kṛtya |
Śileyādhiṣṭhitanāda dēvagallade |
Śilege sahajavannu eṃdigādarū nōḍa |
Tiḷivadu idaraṃte enna jñāna |
Chalanakṛtyava tōrpa sūradhārana kaiyya |
Chalisuva dārumaya boṃbeyannu |
Tiḷiyada naranobba baride dūṣisaladake |
Vaḷitu naḍati naḍiyalōśave hariye |
Chalanādigaḷa tōrpa puruṣaniṃdali adaka |
Vaḷitāda kīrtyākīrti baruvadayā |
Oḷage vyāpakanāgi daityariṃdali enage |
Malata maruhu ittu yukutiyiṃda |
Līle māḷpanāgi nīne marate eṃdu |
Jalaja nayana enna dūruvarē |
Naḷinasaṃbhavajanaka guruvijayaviṭhṭhalarēya |
Mūla kāraṇa nīne aruhu maruhugaḷige ॥ 3 ॥
4. Aṭṭatāḷa
Lōkavatu nīnu laukika māḷpadu tharavalla tharavalla |
Ēkamēva ninna mōhada śakutiyu |
Lōkēśa modalāda suraru mōhisuvaru |
Kāku naranu nāneṃtu dāṭuvenu |
Gōkulāṃbudhi chaṃdra guruvijayaviṭhṭhalarēya |
Sākāra rūpanē satata maṃgaḷakāyā ॥ 4 ॥
5. Āditāḷa
Pāhi pāhi tava rūpakke namō namō |
Pāhi pāhi tava suguṇakke namō namō |
Pāhi pāhi tava krīyakke namō namō |
Pāhi pāhi tava mōhakke namō namō |
Pāhi pāhi guruvijayaviṭhṭhalarēya |
Pāhi pāhi sadā aparādhaveṇisade ॥ 5 ॥
6. Jate
Bhaktara viṣayadi yukuti māḍadalirō |
Bhaktavatsala guruvijayaviṭhṭhalarēya ॥ 6 ॥
***
Phonetic Notes for Chanting:
Aruhu / Marahu: Pronounced as A-ru-hu (spiritual awareness) and Ma-ra-hu (spiritual forgetfulness/illusion).
Parama sukhahētu: Pronounced as Pa-ra-ma su-kha-hē-thu. Refers to the ultimate source of spiritual joy.
Sūtradhāra: Pronounced as Sū-thra-dhā-ra. The classic philosophical metaphor for the Lord as the cosmic puppeteer holding the strings of life.
Tirōdhānava māḍi: Pronounced as Thi-rō-dhā-na-va mā-ḍi. Meaning "veiling" or "concealing" true knowledge from the individual soul.
***
ಮೊದಲಕಲ್ಲು ಶ್ರೀಶೇಷದಾಸಾರ್ಯರು (ಅಂಕಿತ: ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲ) ವಿರಚಿಸಿರುವ ಈ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸುಳಾದಿಯು ಭಗವಂತನ ಸರ್ವಕರ್ತೃತ್ವ ಮತ್ತು ಜೀವರ ಪಾರತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ತಾರ್ಕಿಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ಕೃತಿಯಾಗಿದೆ. ಜೀವರಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ 'ಅರುಹು' (ಜ್ಞಾನ/ನೆನಪು) ಮತ್ತು 'ಮರಹು' (ಅಜ್ಞಾನ/ಮರೆವು) ಎರಡಕ್ಕೂ ಶ್ರೀಹರಿಯೇ ಮೂಲ ಪ್ರೇರಕ ಎಂಬುದನ್ನು ದಾಸರು ಇಲ್ಲಿ ದ್ವೈತ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಸಾರಾಂಶ (Summary)
ಧ್ರುವ ಮತ್ತು ಮಟ್ಟತಾಳ: ಜೀವರಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ (ಅರುಹು) ಮತ್ತು ಮರೆವು (ಮರಹು) ಉಂಟಾಗಲು ಭಗವಂತನೇ ಮೂಲ ಕಾರಣ. ನಮ್ಮ ಕಾಲ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಆ ಅವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಅವನೇ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೊರಗೆ ಬಿಟ್ಟ ಶ್ವಾಸವನ್ನು ಮರಳಿ ಒಳಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ವತಂತ್ರ ಶಕ್ತಿಯೂ ಬ್ರಹ್ಮ-ರುದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗ, ಎಲ್ಲವೂ ಭಗವಂತನ ಅಧೀನ. ಆತನ ಚತುರ ಲೀಲೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ.
ತ್ರಿವಿಡತಾಳ: ಇದು ಈ ಸುಳಾದಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರು ಲೌಕಿಕವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಭಗವಂತನು ಎಲ್ಲರ ಒಳಗಿದ್ದು ಸೂತ್ರಧಾರನಂತೆ ಆಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕಲಿಪುರುಷ ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರ ಮೂಲಕ ಜೀವರಲ್ಲಿ ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವವನೂ ಅವನೇ. ಸೂತ್ರಧಾರನ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಮರದ ಬೊಂಬೆ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಚಲಿಸದು; ಅದರಂತೆ ಜೀವನು ಭಗವಂತನ ಕೈಗೊಂಬೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ "ನೀನೇ ಮರೆತೆ" ಎಂದು ತನ್ನನ್ನು ದೂಷಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ದಾಸರು ಹರಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಅಟ್ಟ, ಆದಿತಾಳ ಮತ್ತು ಜತೆ: ಭಗವಂತನ ಮಾಯಾಶಕ್ತಿಯು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನೇ ಮೋಹಗೊಳಿಸುವಾಗ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನು ಅದರಿಂದ ಪಾರಾಗುವುದು ಹೇಗೆ? ದಾಸರು ಭಗವಂತನ ರೂಪ, ಕ್ರೀಯೆ, ಮತ್ತು ಗುಣಗಳಿಗೆ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ, ಭಕ್ತರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಕಠಿಣ ಮಾಯೆಯ ಯುಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಡ ಎಂದು ಭಕ್ತವತ್ಸಲನಾದ ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಅರ್ಥ (Meaning Parawise)
೧. ಧ್ರುವತಾಳ (ಅರುಹು-ಮರಹುಗಳಿಗೆ ಹರಿಯೇ ಕಾರಣ)
ಅರ್ಥ: ಓ ದೇವನೇ, ಜೀವರಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಅರುಹು (ಜ್ಞಾನ/ತಿಳುವಳಿಕೆ) ಮತ್ತು ಮರಹು (ಅಜ್ಞಾನ/ಮರೆವು) ಎರಡಕ್ಕೂ ನೀನೇ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ. ನಿರುಪಮ ಮಹಿಮಾವಂತನೇ, ನೀನು ಸದಾ ನಿತ್ಯತೃಪ್ತನು. ಕಾಲ ಮತ್ತು ಕರ್ಮದ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಪರಮಾಣುಗಳಲ್ಲೂ ಎರಡು ದ್ವಾರಗಳಿಂದ (ಜ್ಞಾನ-ಅಜ್ಞಾನಗಳ ಮೂಲಕ) ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಮುಖ್ಯ ಪ್ರೇರಕ ನೀನೇ.
ಜೀವರ ಯೋಗ್ಯತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸುಖ-ದುಃಖಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ಉಣ್ಣಿಸುವ ನಿಯಮದಂತೆ, ಪರಮ ಸುಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮತ್ತು ಪರಮ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಮರೆವನ್ನು ನೀನೇ ನೀಡುತ್ತೀಯೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ, ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಈ ಅರುಹು-ಮರಹುಗಳು ನನ್ನ (ಜೀವನ) ಆಧೀನದಲ್ಲಿರಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಇವು ಜೀವರ ಆಧೀನ ಎಂದರೆ ನಿನ್ನ ಸರ್ವಕರ್ತೃತ್ವಕ್ಕೆ ಕೊರತೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಕೂಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿವೆ.
ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಲ್ಲದೆ ಬ್ರಹ್ಮ, ರುದ್ರರೇ ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳೂ ಸಹ ತಾವು ಹೊರಗೆ ಬಿಟ್ಟ ಶ್ವಾಸವನ್ನು ಮರಳಿ ಒಳಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾರರು. ಸಮಸ್ತ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಓ ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯನೇ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀನೇ ಮಾಡಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ದೂಷಿಸುತ್ತೀಯೆ?
೨. ಮಟ್ಟತಾಳ (ಭಗವಂತನ ಚತುರತೆ)
ಅರ್ಥ: ಸತ್ಪಥದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಹಿತವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದವನೂ ನೀನೇ; ಮರುಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆ ಸಕಲ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನಾನು ಮರೆಯುವಂತೆ ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿದವನೂ ನೀನೇ. ಓ ಮಹಾ ಬುದ್ಧಿವಂತನೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದ್ದೀಯೆ. ನಿನ್ನ ಈ ಅದ್ಭುತ ಚತುರತೆಗೆ ನಾನು ಮರಳಿ ಮರಳಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಯುಕ್ತಿವಂತರ ಮಧ್ಯೆ ನಿನಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಜ್ಞಾಣಿಗಳಿಲ್ಲ. ಓ ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲನೇ, ನಿನ್ನ ಯಥಾರ್ಥವಾದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲು ನನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವೇ?
೩. ತ್ರಿವಿಡತಾಳ (ಸೂತ್ರಧಾರ ಮತ್ತು ಬೊಂಬೆಯ ದೃಷ್ಟಾಂತ)
ಅರ್ಥ: ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಂದು ಹೊರಗೊಂದು ನುಡಿಯುವ ಜನರನ್ನು ಕಂಡರೆ ಯಾರಿಗೂ ಇಷ್ಟವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಿರ್ಮಲನಾದ ಕರುಣಾಮಯಿಯೇ, ನೀನು ಒಳಗೊಂದು ಹೊರಗೊಂದು ನಡೆದುಕೊಂಡು ನನ್ನನ್ನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಬಳಲಿಸುತ್ತಿರುವುದರ ಘನತೆ ಏಕಮ್ಮಾ?
ನೀನು ಎಲ್ಲರ ಒಳಗೆ ವ್ಯಾಪಕನಾಗಿದ್ದೀಯೆ. ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಪ್ರೇರಿಸುವಂತೆ, ಕಲಿಪುರುಷ ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರ ದ್ವಾರದಿಂದ ಬಲವತ್ತರವಾದ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ, ಮಲಿನವಾದ ಕಾಮ-ಕ್ರೋಧಗಳನ್ನು ಜೀವರಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತೀಯೆ. ನಮ್ಮೊಳಗಿರುವ ನಿರ್ಮಲವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿ (ತಿರೋಧಾನ ಮಾಡಿ), ನೀನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸದಂತೆ ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೆ.
ಕಾಲ-ಕರ್ಮಗಳಿಗನುಸಾರವಾಗಿ ನೀನೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿಸಿ, ಕೊನೆಗೆ ಏನೂ ತಿಳಿಯದ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ "ನೀನೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆತೆ" ಎಂದು ನನ್ನನ್ನು ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹಂಗಿಸುವುದು ನ್ಯಾಯವೇ? ಕಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಮೆಯು ಯಾರಿಗಾದರೂ ವರವನ್ನೋ ಅಥವಾ ಶಾಪವನ್ನೋ ನೀಡಿದರೆ, ಅದು ಕಲ್ಲಿನ ಸಹಜ ಗುಣವಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಆ ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಆವಿಷ್ಟನಾಗಿರುವ ದೇವನ ಕೃತ್ಯವದು. ಕಲ್ಲಿಗೆ ಸ್ವತಃ ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಇದರಂತೆಯೇ ನನ್ನ ಜ್ಞಾನವೂ ಸಹ ನಿನ್ನ ಅಧೀನ.
ಮರದ ಬೊಂಬೆಯು ತಾನಾಗಿಯೇ ಚಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಆಡಿಸುವ ಸೂತ್ರಧಾರನ ಕೈಚಳಕವದು. ತಿಳಿಯದ ಮೂರ್ಖನು ಬೊಂಬೆಯನ್ನು ದೂಷಿಸಿದರೆ ಪ್ರಯೋಜನವೇನು? ಆ ಬೊಂಬೆಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಅಥವಾ ಕೆಟ್ಟ ನಡತೆ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಹರಿಯೇ? ಚಲನೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಆ ಸೂತ್ರಧಾರನಿಂದಲೇ ಬೊಂಬೆಗೆ ಕೀರ್ತಿ ಅಥವಾ ಅಪಕೀರ್ತಿ ಬರುತ್ತದೆ.
ಅದೇ ರೀತಿ, ನನ್ನೊಳಗೆ ವ್ಯಾಪಕನಾಗಿ ನಿಂತು, ದೈತ್ಯರ ಮೂಲಕ ನನಗೆ ಮಲಿನವಾದ ಮರೆವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ ಲೀಲೆ ಮಾಡುವವನು ನೀನೇ. ಹೀಗಿರುವಾಗ "ನೀನೇ ಮರೆತೆ" ಎಂದು ನನ್ನನ್ನು ದೂಷಿಸಬಹುದೇ ಜಲಜನಯನನೇ? ಬ್ರಹ್ಮದೇವನ ತಂದೆಯಾದ ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯನೇ, ಜೀವರ ಅರುಹು ಮತ್ತು ಮರಹುಗಳಿಗೆ ಮೂಲ ಕಾರಣ ನೀನೇ ಆಗಿದ್ದೀಯೆ.
೪. ಅಟ್ಟತಾಳ (ಮಾಯೆಯ ಪ್ರಭಾವ)
ಅರ್ಥ: ನೀನು ಜಗದೊಡೆಯ. ನೀನು ನಮ್ಮಂತಹ ಲೌಕಿಕರಂತೆ ನಾಟಕವಾಡುವುದು ನಿನಗೆ ತರವಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಒಂದೇ ಒಂದು ಮೋಹಕ ಶಕ್ತಿಗೆ (ಮಾಯೆಗೆ) ಲೋಕೇಶ್ವರನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳೇ ಮರುಳಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಅಲ್ಪ ಮಾನವನಾದ ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯನ್ನು ದಾಟಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಗೋಕುಲವೆಂಬ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಚಂದ್ರನಂತಿರುವ, ಸಾಕಾರ ರೂಪಿಯಾದ, ಸದಾ ಮಂಗಳಕರ ಶರೀರವುಳ್ಳ ಓ ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯನೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.
೫. ಆದಿತಾಳ (ಶರಣಾಗತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ)
ಅರ್ಥ: ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡು ಪ್ರಭುವೇ. ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ರೂಪಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಿನ್ನ ಕಲ್ಯಾಣ ಗುಣಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಿನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿ-ಸ್ಥಿತಿ-ಲಯಾದಿ ಕ್ರೀಯೆಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಜಗತ್ತನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ ನಿನ್ನ ಮಾಯಾಶಕ್ತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಓ ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯನೇ, ನನ್ನ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.
೬. ಜತೆ (ಮುಕ್ತಾಯ)
ಅರ್ಥ: ನಿನ್ನನ್ನು ನಂಬಿದ ಭಕ್ತರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಕಠಿಣವಾದ ಮಾಯೆಯ ಯುಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಡ ಪ್ರಭುವೇ. ನೀನು ಭಕ್ತವತ್ಸಲನಾದ ಗುರುವಿಜಯವಿಠ್ಠಲನು.
***
This highly analytical and philosophically rigorous hymn, Aruhu Marahuḷagaḷa Suḷādi, was composed by Sri Śēṣa Dasaru of Modalakallu (Ankita: Guru Vijaya Viṭhṭhala).
In this work, the poet-saint explores the core Dvaita (dualistic) concepts of Sarvakartaṛtva (the absolute independent agency of God) and Jīva Pāratantrya (the complete dependence of the soul). He argues that both Aruhu (spiritual awareness/remembrance) and Marahu (ignorance/forgetfulness) within a human being are entirely controlled by the Supreme Lord based on an individual's past karma.
Summary
Dhruva and Matta Talas: Sri Shesa Dasaru asserts that the Lord is the ultimate cause behind a soul's awareness and forgetfulness. Not even cosmic administrators like Brahma or Rudra have the independent power to draw back a breath they have exhaled without His internal stimulation. The poet marvels at how the Lord masterfully grants wisdom to liberate or weaves illusion to entangle, demonstrating an unparalleled brilliance that defies human description.
Trivida Tala: This section serves as the core theological anchor of the composition. Using two vivid analogies—the consecrated idol and the wooden puppet—the poet explains that human agency is a reflection of the Divine Will. Just as a wooden puppet cannot move without the puppeteer pulling its strings, a human being cannot forget or remember on their own. Therefore, the poet tells the Lord, "Since You are the true operator inside, it is unfair for You to blame me for my forgetfulness."
Atta, Adi Talas, and Jate: The poet highlights the sweeping power of Māya (illusion), noting that if the Lord’s deceptive energy can confound the great demigods, an ordinary mortal stands no chance of crossing it unaided. Bowing down to the Lord’s form, virtues, actions, and deceptive power, he surrenders completely. He concludes with a heartfelt plea to Guru Vijaya Vithala, begging Him not to play these deceptive games with true devotees.
Section-wise Meaning
1. Dhruva Tala (The Source of Memory and Oblivion)
Meaning: O Lord, You alone are the root cause behind both awareness (Aruhu) and forgetfulness (Marahu). You are a being of incomparable majesty, eternally content (Nitya Tṛpta). Depending on the specific time and past deeds (Kāla Karma) of even the microscopic atoms, You are the primary force operating through the dual gateways of knowledge and ignorance. You assign joy through awareness and sorrow through oblivion according to Your immutable cosmic laws.
If this is the case, is it ever possible for memory or forgetfulness to be under my independent control? To claim that the soul has independent control over its awareness would diminish Your absolute sovereignty—a flaw that the Vedas and Shastras loudly reject. O Consort of Lakshmi, among all the celestial beings, from Brahma to Rudra, not a single one has the independent power to inhale back the breath they have just exhaled without Your internal prompting. O Sovereign of the deities, King Guru Vijaya Viṭhṭhala, when You are the sole mover of all actions, why do You blame me for my shortcomings?
2. Matta Tala (The Master of Paradox)
Meaning: Out of Your benevolence, You anchor me in truth and instruct me in supreme wisdom, yet in the very next moment, You make me forget everything and plunge me into oblivion. O cleverest Mind, You deliberately mystify me with Your illusion! I bow down again and again to Your brilliant, strategic play. Among all the tacticians and philosophers in this universe, there is none who possesses a sharpness greater than Yours. O Guru Vijaya Viṭhṭhala, how can a limited soul like me ever hope to fully describe Your true majesty?
3. Trivida Tala (The Puppeteer and the Puppet)
Meaning: In the mundane world, people dislike someone who speaks one thing internally and acts differently externally. But O spotless, merciful Lord, You are playing a dual game inside and outside of me, keeping me in a state of constant exhaustion; how does this add to Your grandeur?
You are all-pervading, dwelling inside everyone. While You inspire the demigods toward righteousness, You simultaneously project powerful layers of ignorance through the promptings of the demon Kali and his dark lineages. You block out our pristine spiritual knowledge, bestow impure desires and anger, and remain completely hidden from view. Operating from Your stable position within, You orchestrate all of this strictly according to our past karma. After doing everything Yourself, You pretend to be an innocent bystander, mocking and rebuking me by saying, "Look how you have forgotten everything!" Is this fair?
Consider a stone idol: if that statue grants a blessing or utters a curse, everyone knows it is not the natural quality of the stone; it is the power of the living Deity consecrated within that stone. The stone itself has no innate capacity to think. In the exact same way, my capacity to know is entirely dependent on You.
[Image illustrating a traditional wooden puppet animated entirely by the strings of an unseen puppeteer, demonstrating lack of self-agency]
A wooden puppet cannot dance on its own; its movements are entirely a manifestation of the puppeteer's skill. If an ignorant observer blames the puppet for a bad dance, does that make any sense, O Hari? The credit or discredit for the performance belongs entirely to the operator who pulls the strings. You are the all-pervading force inside me who uses the negative promptings of internal adversaries to cause my forgetfulness, turning life into Your divine play. O Lotus-eyed Lord, knowing this, how can You blame me for forgetting? O Creator of Brahma, King Guru Vijaya Viṭhṭhala, You are the absolute root cause behind both human memory and oblivion.
4. Atta Tala (The Might of Maya)
Meaning: You are the Lord of the universe, and it does not behave You to play such deceptive, worldly games with your creations. Your singular power of illusion (Mōha Śakti) is so potent that it can confuse even the creator-god Brahma and the higher pantheon of deities. If the great gods are easily mystified by You, how can an ordinary, weak mortal like me ever hope to cross the ocean of Your illusion? O Moon who gladdens the ocean of Gokula, Guru Vijaya Viṭhṭhala, You possess a magnificent physical form that is eternally auspicious. Save me!
5. Adi Tala (The Prayer of Surrender)
Meaning: Protect me, protect me! I bow down to Your magnificent form. Protect me, protect me! I bow down to Your sublime virtues. Protect me, protect me! I bow down to Your cosmic actions. Protect me, protect me! I bow down to Your insurmountable power of illusion. O King Guru Vijaya Viṭhṭhala, shield me always, without tallying my countless errors.
6. Jate (Conclusion)
Meaning: O Lord, do not employ these complex, deceptive illusions against Your own dedicated devotees. You are Guru Vijaya Viṭhṭhala, the one who is deeply affectionate toward His devotees (Bhakta-vatsala).
***
