by GALAGALAI AVVA Haridasi 1670-1760 (ankita ramesha, raviarasa, srirama)
ಆರತಿ ಮಾಡುವರು ಜನರು
ಮಾರುತನ ಪಿತಗೆ
ಕೀರುತಿ ಕೊಂಡಾಡುತಲೆ
ದ್ವಾರಕೆಯ ಅರಸಗೆ ಪ.
ಸುರೂಪಿಸೀರೆಯನುಟ್ಟು
ಥೋರ ಮುತ್ತನೆ ಕಟ್ಟಿ
ತೇರಿನಾರುತಿಯ
ಮುರಾರಿಯ ಮುಂದೆತ್ತುವರು1
ರಂಜಿಸೊಸೀರೆಯನುಟ್ಟು
ಪಂಜರ ದ್ವಾಲೆನಿಟ್ಟು
ಕಂಜಾಕ್ಷ ಕೃಷ್ಣಗೆ
ನೀರಾಂಜನ ಎತ್ತಿದರು 2
ನಾಲ್ಕು ಜನರ ದೃಷ್ಟಿ ಹರಿಗೆ
ತಾಕೀತೆಂದು ಕೆಲರು
ಓಕುಳಿ ನಿವಾಳಿಸುವರು
ಲೋಕನಾಯಕಗೆ 3
ಕೃಷ್ಣರಾಯನ ಮುಖಕೆ
ದೃಷ್ಟಿ ನೆಟ್ಟೀತೆಂದು ಕೆಲರು
ಬಟ್ಟು ಮುತ್ತು ನಿವಾಳಿಸಿ
ಇಟ್ಟು ಕಸ್ತೂರಿ ಕಪ್ಪು 4
ಮೇಲು ಮನೆಯು ಕದಳಿ ಕಂಬ
ಮ್ಯಾಲೆ ಹಂದರಗಳು
ಸಾಲು ಜಗಲಿ ತೋರಣ
ವಿಶಾಲ ಬೀದಿಯೊಳು 5
ವ್ಯಾಳಾಶಯನಗೆ ನಿವಾಳಿಸಿ
ಬಾಳೆ ಹಣ್ಣು ಒಗೆದು
ನಾರಿಕೇಳ ನಿವಾಳಿಸಿ
ನಾಲ್ಕು ಕಡೆಗೆ ಒಗೆದು6
ಸಾವಿರ ಅಂಗಡಿಗಳು
ಸಾಲು ಬೀದಿಯೊಳು
ಶ್ರೀಲೋಲ ರಾಮೇಶನ ಭಕ್ತರು ವಾಲೈಸುವರು ಹೀಗೆ7
***
Pallavi
ārati māḍuvaru janaru mārutiya pitage
kīruti koṇḍāḍutale dvārakeya arasage || pa ||
Charanam 1 & 2
surūpisīreyanuṭṭu thōra muttane kaṭṭi
tērinārutiya murāriya mundettuvaru || 1 ||
rañjisosīreyanuṭṭu pañjara dvāleniṭṭu
kañjākṣa kṛṣṇage nīrāñjana ettidaru || 2 ||
Charanam 3 & 4
nālku janara dṛṣṭi harige tākītendu kelaru
ōkuḷi nivāḷisuvaru lōkanāyakage || 3 ||
kṛṣṇarāyana mukhake dṛṣṭi neṭṭītendu kelaru
baṭṭu muttu nivāḷisi iṭṭu kastūri kappu || 4 ||
Charanam 5 & 6
mēlu maneyu kadaḷi kamba myāle handaragaḷu
sālu jagali tōraṇa viśāla bīdiyoḷu || 5 ||
vyāḷāśayanage nivāḷisi bāḷe haṇṇu ogedu
nārikēḷa nivāḷisi nālku kaḍege ogedu || 6 ||
Charanam 7
sāvira aṅgaḍigaḷu sālu bīdiyoḷu
śrīlōla rāmēśana bhaktaru vālaīsuvaru hīge || 7 ||
***
Pronunciation Guide
Long Vowels: Vowels with bars on top (aa, ee, ii, oo, uu) mean you hold the sound longer; drag them out for two full beats (for example, "aarati" is sung like "aa-ra-thee").
Hard Consonants: For letters with a dot underneath (like d, t, n), curl the tip of your tongue backward against the roof of your mouth to make a sharp, heavy sound (like "kaṭṭi" or "aṅgaḍigaḷu").
The Rolling L: The special letter "l" with a dot underneath is a unique heavy sound made by curling your tongue back and flipping it forward quickly (found in words like "nivāḷisuvaru" or "bāḷe").
The Sh Sounds: The letter "s" with an accent mark (ś) or dot underneath (ṣ) is a soft/deep "sh" sound like "sheep" or "show" (found in words like "śrīlōla" or "kañjākṣa").
The Jn Sound: The combination "jna" in "nīrāñjana" is traditionally pronounced as a smooth, nasal blend, sounding very close to "nee-raa-nya-na".
***
ಇದು ಸುಮಾರು 17-18ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಬಾಳಿ ಬದುಕಿದ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಹರಿದಾಸಿಯಾದ ಗಲಗಲಿ ಅವ್ವ (ಕ್ರಿ.ಶ. 1670 - 1760) ರವರು ರಚಿಸಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಜ್ಞವಾದ ಹಾಗೂ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾದ ಮಂಗಳಾರತಿ ಕೀರ್ತನೆಯಾಗಿದೆ. ಇವರ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 'ರಾಮೇಶ', 'ರವಿಅರಸ', 'ಶ್ರೀರಾಮ' ಎಂಬ ಅಂಕಿತಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಈ ಕೀರ್ತಿಯಲ್ಲಿ ದ್ವಾರಕಾಧೀಶನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಭಕ್ತರು, ಮುತ್ತೈದೆಯರು ಅತ್ಯಂತ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಊರಿನ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಂಗಳಾರತಿ ಬೆಳಗುವ ಸಡಗರದ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
🌟 ಒಟ್ಟಾರೆ ಸಾರಾಂಶ
ಈ ಕೀರ್ತನೆಯ ಮುಖ್ಯ ಸಾರಾಂಶವೆಂದರೆ ಸಕಲ ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಾದ, ಮುಖ್ಯಪ್ರಾಣನಾದ ಹನುಮಂತನ ತಂದೆಯಾದ (ಮಾರುತನ ಪಿತ) ಶ್ರೀಹರಿಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಂಗಳಾರತಿ ಬೆಳಗುವುದಾಗಿದೆ. ದ್ವಾರಕೆಯ ಅರಸನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವಾಗ, ಉತ್ತಮ ಉಡುಪುಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ತೇರಿನ ಆಕೃತಿಯ ಆರತಿಗಳನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತಾರೆ. ಭಗವಂತನ ದಿವ್ಯ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಜನರ ಕೆಟ್ಟ ದೃಷ್ಟಿ (ದೃಷ್ಟಿದೋಷ) ತಗುಲಬಾರದೆಂದು ಭಕ್ತರು ಓಕುಳಿಯ ನೀರನ್ನು ನಿವಾಳಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮುತ್ತುಗಳನ್ನು ನಿವಾಳಿಸಿ ಕಸ್ತೂರಿ ತಿಲಕವನ್ನು ಇಡುತ್ತಾರೆ. ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಗಳನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ದೃಷ್ಟಿ ತೆಗೆದು ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಎಸೆಯುತ್ತಾರೆ. ಬಾಳೆ ಕಂಬಗಳು, ಹಂದರಗಳು ಮತ್ತು ತೋರಣಗಳಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವ ವಿಶಾಲವಾದ ಸಾಲು ಬೀದಿಗಳ ಅಂಗಡಿಗಳ ಮುಂದೆ, 'ಶ್ರೀಲೋಲ ರಾಮೇಶನ' ಪರಮ ಭಕ್ತರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ ದೇವನಿಗೆ ಮಂಗಳಾರತಿ ಎತ್ತುತ್ತಾ ವೈಭವದಿಂದ ಸೇವೆ (ವಾಲೈಸು) ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ದಾಸಿ ಗಲಗಲಿ ಅವ್ವನವರು ಇಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ.
📜 ಭಾವಾರ್ಥ
ಪಲ್ಲವಿ
ಆರತಿ ಮಾಡುವರು ಜನರು ಮಾರುತನ ಪಿತಗೆ
ಕೀರುತಿ ಕೊಂಡಾಡುತಲೆ ದ್ವಾರಕೆಯ ಅರಸಗೆ ॥ ಪ ॥
ಭಾವಾರ್ಥ: ದ್ವಾರಕಾ ನಗರದ ರಾಜನಾದ (ದ್ವಾರಕೆಯ ಅರಸಗೆ), ವಾಯುದೇವರ ಅಥವಾ ಮಾರುತಿಯ ತಂದೆಯಾದ (ಮಾರುತನ ಪಿತಗೆ) ಆ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಭಕ್ತ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ ಮಂಗಳಾರತಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆ ದೇವನ ಅನಂತ ಕಲ್ಯಾಣ ಗುಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸನ್ನು (ಕೀರುತಿ) ಸಾರುತ್ತಾ, ಕೊಂಡಾಡುತ್ತಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರತಿ ಬೆಳಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
1 & 2ನೇ ನುಡಿ
ಸುರೂಪಿಸೀರೆಯನುಟ್ಟು ಥೋರ ಮುತ್ತನೆ ಕಟ್ಟಿ
ತೇರಿನಾರುತಿಯ ಮುರಾರಿಯ ಮುಂದೆತ್ತುವರು ॥ 1 ॥
ರಂಜಿಸೊಸೀರೆಯನುಟ್ಟು ಪಂಜರ ದ್ವಾಲೆನಿಟ್ಟು
ಕಂಜಾಕ್ಷ ಕೃಷ್ಣಗೆ ನೀರಾಂಜನ ಎತ್ತಿದರು ॥ 2 ॥
ಭಾವಾರ್ಥ: ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ, ಭವ್ಯವಾದ ಉಡುಪು ಹಾಗೂ ಸೀರೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಮುತ್ತೈದೆಯರು, ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ಹಾರಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಮತ್ತು ತೇರಿನ (ರಥದ) ಆಕೃತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಭವ್ಯವಾದ ತೇರಿನಾರತಿಯನ್ನು ಮುರಾಸುರಸಂಹಾರಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣನ ಮುಂದೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಎತ್ತುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕಣ್ಣಿಗೆ ರಂಜಿಸುವಂತಹ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಜಾಣೆಯರು, ದೀಪದ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವಂತೆ ಬೆಳಗುತ್ತಾ, ಕಮಲದಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ (ಕಂಜಾಕ್ಷ) ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯ ನೀರಾಂಜನವನ್ನು (ಮಂಗಳಾರತಿಯನ್ನು) ಬೆಳಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
3 & 4ನೇ ನುಡಿ
ನಾಲ್ಕು ಜನರ ದೃಷ್ಟಿ ಹರಿಗೆ ತಾಕೀತೆಂದು ಕೆಲರು
ಓಕುಳಿ ನಿವಾಳಿಸುವರು ಲೋಕನಾಯಕಗೆ ॥ 3 ॥
ಕೃಷ್ಣರಾಯನ ಮುಖಕೆ ದೃಷ್ಟಿ ನೆಟ್ಟೀತೆಂದು ಕೆಲರು
ಬಟ್ಟು ಮುತ್ತು ನಿವಾಳಿಸಿ ಇಟ್ಟು ಕಸ್ತೂರಿ ಕಪ್ಪು ॥ 4 ॥
ಭಾವಾರ್ಥ: ಈ ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಾದ (ಲೋಕನಾಯಕಗೆ) ಶ್ರೀಹರಿಯು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಿ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿರುವಾಗ, ನೆರೆದಿರುವ ಸಹಸ್ರಾರು ಜನರ ಕೆಟ್ಟ ದೃಷ್ಟಿ (ದೃಷ್ಟಿದೋಷ) ಅವನಿಗೆ ತಗುಲಬಹುದು ಎಂದು ಹೆದರಿ ಕೆಲವರು ಮಂತ್ರಾಕ್ಷತೆ ಹಾಗೂ ಕೆಂಪು ನೀರಿನ ಓಕುಳಿಯನ್ನು ದೇವನಿಗೆ ದೃಷ್ಟಿ ತೆಗೆದು (ನಿವಾಳಿಸಿ) ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಕೃಷ್ಣರಾಯನ ತೇಜಸ್ವಿ ಮುಖಕ್ಕೆ ಜನರ ಕಣ್ಣು ಬಿದ್ದೀತು ಎಂದು ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಮುತ್ತುಗಳನ್ನು ಅವನ ಮುಖದ ಮುಂದೆ ನಿವಾಳಿಸಿ, ದೃಷ್ಟಿ ನಿವಾರಣೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಅವನ ಹಣೆಗೆ ಕಸ್ತೂರಿಯ ಕಪ್ಪು ತಿಲಕವನ್ನು (ಬೊಟ್ಟನ್ನು) ಇಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
5 & 6ನೇ ನುಡಿ
ಮೇಲು ಮನೆಯು ಕದಳಿ ಕಂಬ ಮ್ಯಾಲೆ ಹಂದರಗಳು
ಸಾಲು ಜಗಲಿ ತೋರಣ ವಿಶಾಲ ಬೀದಿಯೊಳು ॥ 5 ॥
ವ್ಯಾಳಾಶಯನಗೆ ನಿವಾಳಿಸಿ ಬಾಳೆ ಹಣ್ಣು ಒಗೆದು
ನಾರಿಕೇಳ ನಿವಾಳಿಸಿ ನಾಲ್ಕು ಕಡೆಗೆ ಒಗೆದು ॥ 6 ॥
ಭಾವಾರ್ಥ: ಆ ಹಬ್ಬದ ದಿನದಂದು ವಿಶಾಲವಾದ ಸಾಲು ಬೀದಿಗಳ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲಿರುವ ಮನೆಗಳ ಜಗಲಿಗಳನ್ನು ಸುಂದರವಾದ ತೋರಣಗಳಿಂದ ಸಿಂಗರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮನೆಗಳ ಮುಂದೆ ಬಾಳೆ ಕಂಬಗಳನ್ನು (ಕದಳಿ ಕಂಬ) ಕಟ್ಟಿ, ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಭವ್ಯವಾದ ಚಪ್ಪರ ಅಥವಾ ಹಂದರಗಳನ್ನು ಹಾಕಲಾಗಿದೆ. ಶೇಷಶಾಯಿಯಾದ ಆ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ (ವ್ಯಾಳಾಶಯನಗೆ - ಹಾವನ್ನು ಹಾಸಿಗೆಯಾಗಿ ಉಳ್ಳವನಿಗೆ) ದೃಷ್ಟಿ ನಿವಾರಣೆಗಾಗಿ ಬಾಳೆಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಲೆಯ ಸುತ್ತ ತಿರುಗಿಸಿ (ನಿವಾಳಿಸಿ) ದೂರ ಎಸೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಪವಿತ್ರವಾದ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಗಳನ್ನು (ನಾರಿಕೇಳ) ದೇವನಿಗೆ ನಿವಾಳಿಸಿ, ದೃಷ್ಟಿದೋಷ ನಿವಾರಣೆಯಾಗಲೆಂದು ನಾಲ್ಕೂ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಒಗೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ (ಎಸೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ).
7ನೇ ನುಡಿ (ಮುಕ್ತಾಯ)
ಸಾವಿರ ಅಂಗಡಿಗಳು ಸಾಲು ಬೀದಿಯೊಳು
ಶ್ರೀಲೋಲ ರಾಮೇಶನ ಭಕ್ತರು ವಾಲೈಸುವರು ಹೀಗೆ ॥ 7 ॥
ಭಾವಾರ್ಥ: ಸಾಲಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿರುವ ಸಾವಿರಾರು ಅಂಗಡಿ ಮುಂಗಟ್ಟುಗಳಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವ ಆ ಮುಖ್ಯ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ, ಲಕ್ಷ್ಮೀಲೋಲನಾದ ಆ 'ರಾಮೇಶನ' (ಗಲಗಲಿ ಅವ್ವನವರ ಆರಾಧ್ಯ ದೈವ) ಪರಮ ಭಕ್ತರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ, ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮಂಗಳಾರತಿಯನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತಾ, ದೀಪಗಳನ್ನು ಬೆಳಗುತ್ತಾ ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷದಿಂದ ದೇವರ ಸೇವೆಯನ್ನು (ವಾಲೈಸುವರು) ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
***
This is a beautifully vivid, festive devotional song (Aarati Kirtana) composed by the renowned 17th–18th century female saint Galagali Avva (1670–1760 AD), who wrote under pen names like Ramesha, Raviarasa, and Srirama. In this song, she captures a magnificent public procession of Lord Krishna through the grand streets of Dwarka, describing how the entire town gathers to offer him a sacred flame (Aarati) and lovingly perform rituals to ward off the evil eye.
🌟 Overall Summary
The central theme of this composition is the grand celebration and waving of the ritual flame (Aarati) to Lord Krishna, the king of Dwarka and the spiritual father of the wind god Hanuman (Maruti). As the Lord progresses down a massive, bustling street lined with thousands of shops and decorated with banana trunks, fresh canopies, and festive garlands, beautiful women in stunning sarees step forward. They wave large, pearl-studded lamps shaped like temple chariots before Him. Fearing that the immense crowd's heavy gaze or the evil eye might harm the radiant beauty of the cosmic leader, devotees rhythmically circle pots of colored holy water (Okuli), wave precious pearls, apply a protective black musk dot (Kasturi) to his forehead, and cast away coconuts and bananas in all four directions.
📜 Verse-by-Verse Meaning
Pallavi
Ārati māḍuvaru janaru mārutiya pitage
Kīruti koṇಡāḍutale dvārakeya arasage ||P||
Meaning: The townspeople gather together in great joy to wave the sacred ritual flame (Ārati māḍuvaru janaru) before the spiritual father of Maruti/Hanuman (mārutiya pitage). Singing loudly and exalting His boundless fame and cosmic glories (kīruti koṇḍāḍutale), they lay their offerings before the great King of Dwarka (dvārakeya arasage).
1 & 2. Second & Third Verses
Surūpisīreyanuṭṭu thōra muttane kaṭṭi
Tērinārutiya murāriya mundettuvaru ||1||
Rañjisosīreyanuṭṭu pañjara dvāleniṭṭu
Kañjākṣa kṛṣṇage nīrāñjana ettidaru ||2||
Meaning: * Draped in breathtaking, elegant sarees (surūpisīreyanuṭṭu), auspicious women have strung together large, exquisite pearls (thōra muttane kaṭṭi) to form a magnificent lamp crafted in the shape of a grand temple chariot (tērinārutiya). They raise and wave this before Krishna, the slayer of the demon Mura (murāriya mundettuvaru).
Wearing beautifully bright, pleasing garments (rañjisosīreyanuṭṭu) and ensuring that the grand cage of wicks blazes into a brilliant, towering flame (pañjara dvāleniṭṭu), these clever women raise the sacred wave-offering (nīrāñjana ettidaru) before the lotus-eyed Lord Krishna (kañjākṣa kṛṣṇage).
3 & 4. Fourth & Fifth Verses
Nālku janara dṛṣṭi harige tākītendu kelaru
Ōkuḷi nivāḷisuvaru lōkanāyakage ||3||
Kṛṣṇarāyana mukhake dṛṣṭi neṭṭītendu kelaru
Baṭṭu muttu nivāḷisi iṭṭu kastūri kappu ||4||
Meaning: * Anxiously whispering that the intense glare or the envious evil eye of the thousands of onlookers (nālku janara dṛṣṭi) might strike the beautiful form of Lord Hari, some devotees steps forward to circle a vessel of crimson holy water (ōkuḷi nivāḷisuvaru) around the Supreme Leader of the universe (lōkanāyakage) to dissolve any negative energy.
Fearing that the collective gaze of the town has fixated too heavily on the brilliant, handsome face of King Krishna (kṛṣṇarāyana mukhake dṛṣṭi neṭṭītendu), others circle circular clusters of precious pearls (baṭṭu muttu nivāḷisi) before Him and tenderly place a protective black dot of aromatic musk (iṭṭu kastūri kappu) on His forehead.
5 & 6. Sixth & Seventh Verses
Mēlu maneyu kadaḷi kamba myāle handaragaḷu
Sālu jagali tōraṇa viśāla bīdiyoḷu ||5||
Vyāḷāśayanage nivāḷಿಸಿ bāḷe haṇṇu ogedu
Nārikēḷa nivāḷisi nālku kaḍege ogedu ||6||
Meaning: * Along the wide, sprawling main street (viśāla bīdiyoḷu), the upper levels and verandas of the houses (mēlu maneyu) are lined with auspicious trunks of banana trees (kadaḷi kamba). Overhead, festive canopies and canopied awnings (myāle handaragaḷu) have been erected, and rows of front porches (sālu jagali) are beautifully strung with fresh leaf-garlands (tōraṇa).
As the Lord who rests upon the cosmic serpent (vyāḷāśayanage—Anantashayana) passes by, the people circle sweet bananas around His head (bāḷe haṇṇu ogedu) and cast them away, and wave sacred coconuts (nārikēḷa nivāḷisi), throwing them out in all four directions (nālku kaḍege ogedu) to absorb and destroy all traces of the evil eye.
7. Eighth Verse (Conclusion)
Sāvira aṅgaḍigaḷu sālu bīdiyoḷu
Śrīlōla rāmēśana bhaktaru vālaīsuvaru hīge ||7||
Meaning: * Down this grand avenue, flanked by a thousand bustling shops neatly arranged in rows (sāvira aṅgaḍigaḷu sālu bīdiyoḷu), a magnificent festival unfolds.
In this wonderful manner, the ecstatic devotees of Ramesha (the Lord of Ramaa/Goddess Lakshmi, which is the poet's signature name) gather in a vast assembly to serve, honor, and attend to the King of the Universe (bhaktaru vālaīsuvaru hīge), waving their lamps in total devotion!
***
