ವಾರಿಜನಾಭನ ಕರುಣವೆ ಸ್ಥಿರ ಸಂಸಾರ್ಯೆರವು ankita prasannavenkata

CLCK ->  HOME

just scroll down for other devaranama 

ವಾರಿಜನಾಭನ ಕರುಣವೆ ಸ್ಥಿರ ಸಂಸಾರ್ಯೆರವು ಕೇಳಾತ್ಮಜಾರುತದಾಯು ದೂರದ ಮುಕುತಿಯದಾರಿಯ ಪಾಥೇಯ್ಯೆಲ್ಲಾತ್ಮ ಪ.

ಧರ್ಮದ ಸರಕಿಲ್ಲದವನೆಂದು ಬೇಗ್ಯಮಧರ್ಮ ಭಟರು ಬಂದರಲ್ಲೊಚರ್ಮದ ಮನೆ ಬಿಡಿಸಿದರು ಮುಟ್ಟಲು ನೋವಕರ್ಮಯಾತನೆ ಕೊಟ್ಟರಲ್ಲೊಹಮ್ರ್ಯನಿಕೇತನ ವೃತ್ತಿಕ್ಷೇತ್ರವನು ಅಧರ್ಮಿಗಳಗಲಿಪರಲ್ಲೊಮರ್ಮವರಿತು ತ್ರಾಟಿಸುವಾಗ ಶ್ರೀವಿಶ್ವಕರ್ಮನ ಪೂಜೆ ಹೋಯಿತೆಲ್ಲೊ 1

ಹೆಡಗೈಯಕಟ್ಟಿಪರಿಘದೊಳು ಬಡಿವಾಗಮಡದಿ ಮಕ್ಕಳ ಸಹಾಯವೆಲ್ಲೊಒಡೆಯ ದಮ್ಮಯ್ಯ ನಮ್ಮಯ್ಯನೆಂದರೆಕಾಲಹಿಡಿದರೆ ಕೊಡಹಿದರಲ್ಲೊಸುಡುವ ಮಳಲು ಹುಡಿ ಕಲ್ಮುಳ್ಳೊಳೆಳೆವಾಗಹಿಡದೇಜಿ ಕೊಂಬುಕಾಳೆಲ್ಲೊಪೊಡವಿಲಿ ಬಂದಾಗ ಹರಿಸೇವೆ ಮಾಡದೆಕಡುಹುಂಟಾದರೆ ತೋರದೆಲ್ಲೊ 2

ಕೀವು ರುಧಿರವಿಟ್ಟ ಕುಂಡದಿ ಮುಣುಗುವಾಗ್ಹ್ಯಾವಿನ ಮಾತೇನಾಯಿತಣ್ಣಸಾವುತೀನವ್ವಪ್ಪಾ ಮೊರೆಯ ಕೇಳೆಂದರೆಆವಾಗಬಾಧೆ ಕಾಣಣ್ಣಆವೈವಸ್ವತದಂಡ ಕೊಟ್ಟು ಬೊಗಳೆಂಬಾಗಚಾರ್ವಾಕತನವೆಲ್ಲಣ್ಣಆ ವಾಸುದೇವನ ಭಟಸಂಗ ನಿನಗೀಗ ವೈರ ಆಗೆಲ್ಲಿದಣ್ಣ 3

ನಾಲಿಗೊಣಗಿ ನೀರು ಕೂಳೆಂದು ಅಳುವಾಗಹಾಲ ಶಾಲ್ಯೋದನವೆಲ್ಲೊಮ್ಯಾಲೆ ಮ್ಯಾಲ್ವೈತರಣಿ ಸ್ನಾನವ ಮಾಡುವಕಾಲಕೆ ಅಭ್ಯಂಗನವೆಲ್ಲೊಕಾಲನ ದೂತರ್ಗೆ ಕೊಟ್ಟುಳಿವೆನೆಂದರೆಹೂಳಿದ ಧನ ದೂರಾಯಿತಲ್ಲೊಕಾಲಕಾಲಕೆ ದ್ವಿಜಪಂಕ್ತಿಭೋಜನಸುಖವ್ಯಾಳೆ ತಪ್ಪಿತನ್ನವೆಲ್ಲೊ 4

ಕಷ್ಟಿಸಿ ಬಳಲುವೆ ಹಾಹಾಯೆಂದಳಲುವೆಇಷ್ಟನೆಂಟರು ಹೋದರೆತ್ತಮುಷ್ಟಿಕುಠಾರಪ್ರಹಾರನೋಡುನಿನ್ನವರಿಷ್ಟತನವು ನಿಂತಿತೆತ್ತಶಿಷ್ಟರ ನೋಡದೆ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡದೆನಿಷ್ಠುರ ನುಡಿದೆ ಪ್ರಮತ್ತಕೃಷ್ಣ ನಮೊ ಎಂದು ಕಡೆಗಾಣಲರಿಯೆ ಎಳ್ಳಷ್ಟು ಪುಣ್ಯವ ಕಾಣೆನೆತ್ತ 5

ಕಂಗೆಟ್ಟು ತಕ್ರನ್ನೆ ಕಾಸಿ ಸೀಸ್ಯೆರೆವಾಗಅಂಗಣದ ಪಶು ಬಹುದೂರಕೆಂಗೆಂಡಗಂಭವಪ್ಪಿಸುವರು ನಿನ್ನ ಪರಾಂಗನೆಭೋಗಿಚದುರಅಂಗ ಶೃಂಗಾರದ ಕೊನಬುಗಾರ ನಿನಗ್ಹಿಂಗುವದೆ ಯಮದ್ವಾರಮಂಗಳ ಮಹಿಮ ಮುಕುಂದ ಮುರಾರಿ ಶ್ರೀರಂಗನ ಭಕುತಿವಿದೂರ 6

ಸುಟ್ಟರೆ ಹಿಡಿಬೂದಿ ಕೆಟ್ಟರೆ ಕ್ರಿಮಿಕಾಯಇಟ್ಟರಿರದು ವಾಯುವಿರದೆಹುಟ್ಟಿ ಸುಜನ್ಮದಿ ಜಾಣರಾಗದೆಬುಧರಟ್ಟುವರೆ ದಿವಸ ಬರಿದೆಇಟ್ಟಣಿಸಿದ ಭವಗತ ಸುಖದು:ಖವುಂಡುಟ್ಟು ರಾಮನ ಮನವಿರದೆಕಟ್ಟಕಡೆಲಿ ನರಕವನುಂಬೋದುಚಿತಲ್ಲದಿಟ್ಟನಾಗು ಮಾಯೆಯಜರಿದು7

ನಿತ್ಯನೈಮಿತ್ಯಕಾಮ್ಯಾದಿ ಸತ್ಕರ್ಮವಮತ್ತೆ ತಿಳಿದು ನಡೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯವಸತ್ಯ ಅನ್ಯವಧೂಜನಸಖ್ಯಪರವಿತ್ತದಂಜಿಕೆ ಇರಲ್ಯಾತ್ಮಕರ್ತಮೂರವತಾರಿ ಪೂರ್ಣ ಬೋಧಾಚಾರ್ಯರಭೃತ್ಯನಾಗಿ ಬಾಳೊ ಆತ್ಮಎತ್ತೆತ್ತ ನೋಡಲು ಬೆನ್ನಬಿಡದೆಕಾವಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ ಪರಮಾತ್ಮ 8

ಮಂಗಳಾತ್ಮರಿಗೆಅಹರ್ನಿಶಿಶ್ರೀವರಅಂಗಜಜನಕನೆಚ್ಚರಿಕೆಸಂಗಡಿಸಿದ ವಿಷಯಂಗಳಿದ್ದರೇನುತಂಗಳ ಅನ್ನದೋಕರಿಕೆಹಿಂಗದೆ ವರಸಂಗ ಮಾಡಿದರೊಯಿವರುಮಂಗಳಾತ್ಮಕನಿದ್ದ ಪುರಕೆಬಂಗಾರ ಮನೆಯ ಪ್ರಸನ್ವೆಂಕಟೇಶನಡಿಂಗರರಿಗೆ ನರ್ಕಸರ್ಕೆ 9
***

vārijanābhana karuṇave sthira saṃsāryeravu kēḷātma |

jārutadāyu dūrada mukutiyadāriya pāthēyyellātma || pa ||

1. dharmada sarakilladavanendu bēgyamadharma bhaṭaru bandarallo |

carmada mane biḍisidaru muṭṭalu nōvakarmayātane koṭṭarallo |

hamryanikētana vṛttikṣētravanu adharmigaḷagaliparallo |

marmavaritu trāṭisuvāga śrīviśvakarmaṇa pūje hōyitello ||

2. heḍagaiyakaṭṭiparighadoḷu baḍivāga maḍadi makkaḷa sahāyavello |

oḍeya dammayya nammayyanendarekālahididare koḍahidarallo |

suḍuva maḷalu huḍi kalmuḷḷoḷeḷevāga hiḍadēji kombukāḷello |

poḍivili bandāga harisēve mādade kaḍuhuṇṭādare tōradello ||

3. kīvu rudhiraviṭṭa kunḍadi muṇuguvāghyāvina mātēnāyitaṇṇa |

sāvatīnavvappā moreyēndendare āvāgabādhe kāṇaṇṇa |

āvaivasvatadanḍa koṭṭu bogeḷenbāga cārvākatanavellaṇṇa |

ā vāsudēvana bhaṭasaṅga ninagīga vaira āgellidāṇṇa ||

4. nāligoṇagi nīru kūḷendu aḷuvāga hāla śālyōdanavello |

myāle myālvaitaraṇi snānava māḍuva kālake abhyaṅganavello |

kālana dūtarge koṭṭuḷivenēndare hūḷida dhana dūrāyitallo |

kālakālake dvijapaṅktibhōjanasukhavyāḷe tappitannavella ||

5. kaṣṭisi baḷaluve hāhāyēndāḷaluve iṣṭanenṭaru hōdāretta |

muṣṭikuṭhāraprahāranōḍuninnavariṣṭatanavu nintitāretta |

śiṣṭara nōḍade satkāra mādade niṣṭhura nuḍide pramat-ta |

kṛṣṇa namo ēndu kaḍegāṇalariye eḷḷaṣṭu puṇyava kāṇenetta ||

6. kaṅgeṭṭu takranne kāsi sīsyerevāga aṅgaṇada paśu bahudūra |

kengeṇḍagambhavappisuvaru ninna parāṅganēbhōgicadura |

aṅga śṛṅgārada konabugāra ninag-hiṅguvade yamadvāra |

maṅgaḷa mahima mukunda murāri śrīraṅgana bhaktividūra ||

7. suṭṭare hiḍibūdi keṭṭare krimikāya iṭṭariradu vāyuvirade |

huṭṭi sujanmadi jāṇarāgade budharaṭṭuvare divasa baride |

iṭṭaṇisida bhavagata sukhadu:khavuṇḍuṭṭu rāmana manavirade |

kaṭṭakaḍeli narakavanunbōducitalladiṭṭanāgu māyejāridu ||

8. nityanaimityakāmyādi satkarmava matte tiḷidu naḍe ātm-hatyava |

satya anyavadhūjanasakhya paravittadañjike iralyātma |

karta mūravatāri pūrṇabōdhācāryarabhṛtyanāgi bāḷo ātma |

ettet-ta nōḍalu bennabiḍade kāvapratyakṣanāgi paramātma ||

9. maṅgaḷātmarige aharniśi śrīvara aṅgajajanakaneccarike |

saṅgaḍisida viṣayaṅgaḷiddarēnu taṅgaḷa annadōkarike |

hiṅgade varasaṅga māḍidaro yivaru maṅgaḷātmanidda purake |

baṅgāra maneya prasannavenkaṭēśanaḍiṅgararige narkasarke ||

***

Quick Pronunciation Notes:

ā, ē, ī, ō, ū: Long vowels (hold for two beats).

ṭ, ḍ, ṇ, ḷ: Retroflex sounds (tongue touches the roof of the mouth).

-allo / -ello: These endings denote a sense of lament or exclamation (e.g., "Alas!").

prasannavenkaṭēśana: This is the signature (ankita) of the poet, appearing in the final stanza.

**

Vowel Length: Hold vowels with a bar (ā, ē, ī, ō, ū) for two beats (e.g., ā in "fār") and others for one short beat.

Soft Dentals: For t and d, touch the tongue to the back of the upper teeth (e.g., Dharma, Dāri).

Hard Retroflexes: For dotted letters (ṭ, ḍ, ṇ, ḷ), curl the tongue to the roof of the mouth (e.g., Kōṭe, Viṭhala).

Aspirated Puffs: Release a puff of air for letters followed by 'h' (bh, dh, gh, th), like Bhakti.

Nasal Resonance: The ṁ or ṅ should sound like the "ng" in "sing," resonating in the nasal cavity.

Consonant Clusters: Pronounce doubled consonants (like nn, tt, ll) with extra emphasis to maintain the poetic meter.

**

ಪ್ರಸನ್ನ ವೆಂಕಟದಾಸರ ಈ ಅದ್ಭುತ ಕೃತಿಯು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಮರಣಾನಂತರ ಎದುರಾಗುವ ಯಮಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಹರಿಭಕ್ತಿಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಕಟುವಾದ ಸತ್ಯದೊಂದಿಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.

ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಸಾರಾಂಶ (Summary)

ಈ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ದಾಸರು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ (ನಮಗೆ) ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. "ಸಂಸಾರವೆಂಬುದು ಎರವು" ಅಂದರೆ ಬಾಡಿಗೆಯ ಮನೆ ಇದ್ದಂತೆ, ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯನು ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ದಾನ-ಧರ್ಮ, ಹರಿನಾಮ ಸ್ಮರಣೆ ಮಾಡದೆ ಕೇವಲ ಲೌಕಿಕ ಸುಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದರೆ, ಸಾವಿನ ನಂತರ ಯಮದೂತರು ನೀಡುವ ಶಿಕ್ಷೆಗಳು ಭೀಕರವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಆಸ್ತಿ ಯಾವುದೂ ಅಂದು ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಜರಿದು, ಪ್ರಸನ್ನ ವೆಂಕಟೇಶನ (ಶ್ರೀಹರಿಯ) ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆಯಿರಿ ಎಂಬುದು ಈ ಹಾಡಿನ ಸಾರ.

ಅರ್ಥ (Meaning Parawise)

ಪಲ್ಲವಿ:

ವಾರಿಜನಾಭನ ಕರುಣವೆ ಸ್ಥಿರ ಸಂಸಾರ್ಯೆರವು ಕೇಳಾತ್ಮ...

ಅರ್ಥ: ಎಲೈ ಆತ್ಮವೇ ಕೇಳು, ಶ್ರೀಹರಿಯ ಕರುಣೆ ಮಾತ್ರ ಸ್ಥಿರವಾದುದು. ಈ ಸಂಸಾರವು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ (ಎರವು). ಆಯುಷ್ಯ ಜಾರುತ್ತಿದೆ, ಮೋಕ್ಷದ ಹಾದಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಪುಣ್ಯದ ಬುತ್ತಿಯನ್ನು (ಪಾಥೇಯ) ಈಗಲೇ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊ.

ಚರಣ ೧: ಮರಣದ ಸಮಯದ ದೈನ್ಯತೆ

ಧರ್ಮದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡದ ನಿನಗೆ ಮರಣ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಧರ್ಮದ ಭಟರು (ಯಮದೂತರು) ಬಂದು ಚರ್ಮದ ಮನೆಗೆ (ದೇಹಕ್ಕೆ) ಪೆಟ್ಟು ನೀಡುವರು. ನೀನು ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಬಂಗಲೆ, ಆಸ್ತಿ-ಪಾಸ್ತಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅಧರ್ಮೀಯರ ಪಾಲಾಗುತ್ತವೆ. ಯಮದೂತರು ನಿನ್ನ ಮರ್ಮವನ್ನರಿತು ದಂಡಿಸುವಾಗ, ನೀನು ಈ ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಪೂಜೆ-ಪುನಸ್ಕಾರಗಳೆಲ್ಲವೂ ಕೈಕೊಡುತ್ತವೆ.

ಚರಣ ೨: ಬಂಧು-ಬಳಗದ ಅಸಹಾಯಕತೆ

ನಿನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಹಿಂದೆ ಕಟ್ಟಿ ಬಡಿಯುವಾಗ, ನೀನು ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಮಡದಿ-ಮಕ್ಕಳು ಯಾರೂ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಒಡೆಯನೇ ಕಾಪಾಡು ಎಂದು ಕಾಲು ಹಿಡಿದರೂ ದೂತರು ಕೊಡವುತ್ತಾರೆ. ಸುಡುವ ಮರಳು ಮತ್ತು ಕಲ್ಲುಮುಳ್ಳಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಎಳೆದಾಡುವಾಗ ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಮಾಡಿದ ಹರಿಸೇವೆಯಷ್ಟೇ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬರುವುದು.

ಚರಣ ೩: ಯಮಪುರಿಯ ನರಕಯಾತನೆ

ಕೀವು-ರಕ್ತ ತುಂಬಿದ ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸುವಾಗ ನಿನ್ನ ಅಹಂಕಾರದ ಮಾತುಗಳೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲಿ ಹೋದವು? ಯಮನು ದಂಡಿಸುವಾಗ ನಿನ್ನ ನಾಸ್ತಿಕವಾದ (ಚಾರ್ವಾಕತನ) ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತರ ಸಹವಾಸ ಮಾಡದೆ ಈಗ ಗೋಳಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಲ್ಲ ಎಂದು ದಾಸರು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಚರಣ ೪: ಹಸಿವು ಮತ್ತು ಹಂಬಲ

ನಾಲಿಗೆ ಒಣಗಿ ನೀರಿಗಾಗಿ ಅಳುವಾಗ, ನೀನು ಹಿಂದೆ ತಿಂದ ಹಾಲನ್ನದ ಸುಖವೆಲ್ಲಾ ಮರೆತುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಯಮಪುರಿಯಲ್ಲಿ ವೈತರಣಿ ನದಿಯ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಾಗ ಸುಗಂಧ ತೈಲದ ಸ್ನಾನ ನೆನಪಾದೀತೆ? ಹೂತಿಟ್ಟ ನಿನ್ನ ಧನವೆಲ್ಲಾ ದೂರವಾಯಿತು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡದ ಫಲವಾಗಿ ಈಗ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದೀಯ.

ಚರಣ ೫: ವ್ಯರ್ಥವಾದ ಆಯುಷ್ಯ

ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಬಳಲುತ್ತಾ 'ಹಾಹಾ' ಎಂದು ಅಳುವಾಗ ಇಷ್ಟ-ನೆಂಟರೆಲ್ಲಾ ಎತ್ತ ಹೋದರು? ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಜನರೆಲ್ಲಾ ದೂರ ನಿಂತು ನೋಡುವರೇ ಹೊರತು ಯಮದೂತರ ಮುಷ್ಟಿಯ ಪ್ರಹಾರದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಾರರು. ಸಜ್ಜನರ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡದೆ, ಕೇವಲ ನಿಷ್ಟುರ ನುಡಿದ ನಿನಗೆ ಎಳ್ಳಷ್ಟು ಪುಣ್ಯವೂ ಗತಿ ಇಲ್ಲದಂತಾಯಿತು.

ಚರಣ ೬: ವಿಷಯ ಸುಖದ ಅಂತ್ಯ

ಕಾದ ಸೀಸವನ್ನು ನಿನಗೆ ಎರೆಯುವಾಗ ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ. ಕೆಂಡದಂತಹ ಕಂಬವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಸುವಾಗ ನಿನ್ನ ಸ್ತ್ರೀ ವ್ಯಾಮೋಹ ಮತ್ತು ಅಂಗ ಶೃಂಗಾರವೆಲ್ಲಾ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಮಂಗಳಕರನಾದ ಮುಕುಂದನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೂರಾದ ನಿನಗೆ ಯಮದ್ವಾರವೇ ಗತಿಯಾಯಿತು.

ಚರಣ ೭: ದೇಹದ ನಶ್ವರತೆ

ಸುಟ್ಟರೆ ಬೂದಿ, ಕೆಟ್ಟರೆ ಕ್ರಿಮಿಗಳು ತಿನ್ನುವ ಈ ದೇಹಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಣವಾಯುವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಬೆಲೆಯಿಲ್ಲ. ಸುಂದರವಾದ ಮನುಷ್ಯ ಜನ್ಮ ತಾಳಿಯೂ ಜಾಣರಾಗದೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಕಾಲ ಕಳೆದರೆ ಕೊನೆಗೆ ನರಕವನ್ನೇ ಉಣ್ಣಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಜರಿದು ಧೀರನಾಗು.

ಚರಣ ೮: ಸತ್ಕರ್ಮದ ಹಾದಿ

ನಿತ್ಯ-ನೈಮಿತ್ತಿಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡು. ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ, ಸುಳ್ಳು, ಪರಸ್ತ್ರೀ ವ್ಯಾಮೋಹ ಮತ್ತು ಪರಧನಕ್ಕೆ ಆಸೆ ಪಡುವುದನ್ನು ಬಿಡು. ಶ್ರೀ ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ (ಪೂರ್ಣಬೋಧರ) ಸೇವಕನಾಗಿ ಬಾಳು. ಆಗ ಪರಮಾತ್ಮನು ನೀನು ಹೋದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ನಿಂತು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾನೆ.

ಚರಣ ೯: ಪ್ರಸನ್ನ ವೆಂಕಟೇಶನ ಶರಣಾಗತಿ

ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ವಿಷಯ ಸುಖಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವುದು ಹಳಸಿದ ಅನ್ನಕ್ಕೆ ಸಮಾನ. ಅಂತಹ ಕೆಟ್ಟ ಸಹವಾಸ ಬಿಟ್ಟು ಭಗವಂತನ ಭಜನೆ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ನರಕದ ಭಯವಿಲ್ಲ. ಬಂಗಾರದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಪ್ರಸನ್ನ ವೆಂಕಟೇಶನ ದಾಸರಿಗೆ ನರಕವು ಎಂದೂ ಸೋಕದು.

***

This profound composition by Prasanna Venkata Dasa is a stark "Vairagya" (detachment) song. It serves as a spiritual warning, vividly describing the terrors of the afterlife (Yama Yatane) for those who neglect devotion and righteousness during their time on Earth.

Brief Summary (English)

The poet addresses the Soul (Atma), reminding it that worldly life is merely a "borrowed house" (Eravu). He paints a haunting picture of the moment of death and the subsequent trials in the court of Yama (the God of Death). He warns that wealth, family, and status—which we guard so fiercely—will vanish, leaving the soul to face the consequences of its sins alone. The only "provisions" (Patheya) that help on this final journey are the merits of Hari-bhakti and selfless service.

Stanza-wise Meaning (English)

Refrain (Pallavi & Anupallavi):

vārijanābhana karunave sthira saṃsāryeravu kēḷātma...

Meaning: Listen, O Soul! Only the mercy of Lord Vishnu (Lotus-navelled) is permanent. This family life is temporary. Your life is slipping away; prepare the spiritual "provisions" for the long road to liberation.

Stanza 1: The Arrival of Death's Messengers

Because you lacked the "merchandise" of Dharma, the messengers of Adharma (Yama’s agents) have arrived. They evict you from this "house of skin" (the body), causing immense pain. The mansions and lands you claimed as yours are now left behind for others, while you suffer for the secrets of your past sins.

Stanza 2: The Loneliness of the Soul

When they tie your hands behind your back and strike you, where is the help from your wife and children? You might cry out "Mercy, my Lord!" and try to hold their feet, but they will kick you away. As they drag you over burning sand and thorns, the service you failed to do for Lord Hari will haunt you.

Stanza 3: The End of Arrogance

When you are submerged in pits of pus and blood, what happened to your arrogant talk? Your atheistic logic (Charvakatana) fails when Yama’s rod strikes. You avoided the company of the Lord’s devotees (Vasudeva-bhata), and now you find yourself friendless in the face of torture.

Stanza 4: Hunger and Thirst in the Afterlife

When your tongue dries up and you cry for a drop of water, where is the memory of the fine milk and rice you once feasted on? While crossing the dreaded Vaitarani river, the luxury of scented baths is long gone. The wealth you buried in the earth is out of reach, and the hunger you feel now is the result of never feeding the righteous (Dwija) when you had the chance.

Stanza 5: The Futility of Worldly Ties

You wail in agony, but where did your "dear relatives" go? They stand at a distance as you face the heavy blows of Yama’s mace. You spoke harshly to others and never respected the saintly; now, you find yourself without even a grain's worth of merit to save you.

Stanza 6: The Physicality of Punishment

While they pour molten lead over you, the cattle in your yard are far away. You are forced to embrace red-hot iron pillars—a grim irony for one who spent life chasing sensory pleasures and physical beauty. All your grooming and vanity disappear at the gates of Yama.

Stanza 7: The Transience of the Body

If burnt, this body becomes a handful of ash; if left to rot, it is consumed by worms. Without the life-breath (Vayu), it has no value. Having attained this precious human birth, if you do not become wise, you are merely inviting an eternity in hell. Be brave, shed the illusion (Maya), and turn to God.

Stanza 8: The Path of Righteousness

Understand and perform your daily duties (Nitya-Naimittika). Avoid the sins of untruth, adultery, and greed for others' wealth. Live as a servant of the great teacher Madhvacharya (Purnabodha). If you do, the Supreme Soul will stand behind you and protect you wherever you look.

Stanza 9: Surrender to Prasanna Venkatesha

To the noble souls, the Lord is a constant reminder of grace. Worldly pleasures are like "stale food" (Tangala Anna)—they eventually cause revulsion. Those who associate with the Divine and serve the feet of Prasanna Venkatesha (who resides in the golden house) need never fear the gates of hell.

***